hoe we die laatste
dag nog op zoek gaan
koortsig snuffelend
als loopse honden
winkel in winkel uit
goed wetend dat
wat we zullen missen
niet te koop is
het is eerder
iets van onszelf
dat we straks
achterlaten
onze blik op het
ouder echtpaar
elke dag bij het meer
onze voeten
steeds wat verder
tot ze de grond
niet meer raakten
op vakantie
werd ons huis
ons lichaam
het deinde uit
we kwamen thuis in
de verre uithoeken
van onze huid
de zomer kleeft
nog aan ons
naakt voor de spiegel
verschijnt de winter al
melkwit afgetekend
vel over been