Vaart

10 okt 2026 · 3 keer gelezen · 1 keer geliket

Ik stofzuig een spinnenweb,

een web in de hoek van een tree.

Ik trap in de val van mijn middenrif.

Die zuigt me steeds mee: ik hang

en zweef met mijn vlies op en neer.

Het web eist voor spinnen reiswaardige

bedragen en danst op de braam.

Zo zetten het web en mijn rif 

als golven veel druk op mijn maag,

verkleefd met mijn longen die kolken,

mijn maag in de hoek van de tree.

De spinnen, verstopt in het web,

betalen en reizen als vee

in boten op golven in deinende zee.

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

10 okt 2026 · 3 keer gelezen · 1 keer geliket