er zit een sleutel in mijn achterzak
en die prikt in mijn bil als ik zit
het is zo banaal vervelend en makkelijk
op te lossen, maar ik laat hem daar
ik hoef geen omweg te vinden zo,
me niet in veel te veel bochten
ik weet die sleutel kan ik niet vergeten
ik word er steeds aan herinnerd
en dan denk ik aan jou - hoe jij ook prikt
in mijn borst - en ik ook weet dat ik jou
niet kan vergeten, nog niet in het diepst
van mijn vergetelheid en dat het zo naïef
eenvoudig is dat het wel waar moét zijn