Ik weet zelf niet hoe lang ik dit al doe.
Maar de pijn, het verdriet laat zijn sporen na.
Na al dat vechten voel ik me verslagen en zo moe.
& het lijkt dat ik wel op het eindpunt sta.
Ofwel loop ik door,
ontmoet ik mijn toekomst, ga ik ervoor.
Ofwel draai ik terug,
naar't verleden, naar mijn drug.
Als ik terug ga, weet ik voor wat ik sta:
een leven met leugens,
ruzie en pijn.
Als ik doorloop, weet ik niet waar ik hoor.
Ontmoet ik 'mezelf' met een nieuwe lijn,
en jij hoort daar niet meer bij.
Zonder jou erbij,
hoe zou het dan aflopen met mij?
Gekweld tussen liefde, pijn en verdriet,
is het onhandig om de juiste weg te zien.
Want ik heb mij ingebeeld dat jij mij verliet,
Maar je blijft en ik vind dat ik dat verdien?
Ik hou van je dat is een feit.
Maar ik heb problemen met je zogezegde 'eerlijkheid'
& jij hebt zelfs niets door.
Dat ik bij elke leugen een stukje van mezelf verloor.