Lydia maakte een prop van het contract en gooide het met een woest gebaar in de papiermand naast haar bureau. wanneer heb je eindelijk de boodschap begrepen: ik wil niks met je maken hebben,ga bij een ander smeken! in haar gedachten zag ze hem voor zich: middelgroot, donkerbruine haren en inkzwarte ogen die haar doorboorden. Ze voelde de woede door haar lijf stromen, haar handen trilden. O, wat had ik je zo graag doodgeknepen: maar ik kon het niet. En jij maar lachen, lachen! maar niet voor lang meer! haar blik dwaalde naar een zwarte rugzak in een hoek van de kamer, je zal niet weten wat overkomt.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
16 okt 2026
· 6 keer gelezen
· 1 keer geliket