Een zee van huisjes, kleine straatjes
Zo teder rakend met elkaar
Hoog boven het dorp zichtbaar een kerkje
Met ieder uur zijn zegje klaar
De mensen spreken, roepen, lachen
De kinderen die naar een ijsje smachten
Een wolkje ver met regen dreigend
Om macht weer strijdend met de zon
De mensen vol van eigen dromen
Van eigen keuzes, eigen normen
Een verre reis, gelukkig trouwen
In vrede aan hun leven bouwen
Daar spreken ze dan over in al hun talen
In al hun talen, hun Vlaamse talen
Hun vloeiende, vlugge, luide talen
Unieke, zachte, ruige talen
Allemaal hun eigen Vlaamse tong.
Dit dorpje is als andere dorpjes
Bijzonder op zijn eigen stille manier.