Vluchtig

Vanessa Daniëls
30 mrt. 2018 · 0 keer gelezen · 1 keer geliked

De tijd vliegt zeg je
en ik kijk naar de lucht
maar het enige wat ik zie
is een traag
verdwaalde meeuw.

 

Jouw tijd vliegt

net als de treinen die je neemt

om steeds weer elders beschutting te zoeken 

terwijl ik roerloos lig

 

onder de boom die groeit bloeit en verkleurt

waar af en toe een meeuw

net niet neerstrijkt

op een tak

 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem verder op weg.

Vanessa Daniëls
30 mrt. 2018 · 0 keer gelezen · 1 keer geliked