stap voor stap
dag na dag
krabbelt ze
vooruit
ademt
bedachtzaam
in en uit
langzaam overeind
de chaos verdwijnt
ze klaart op
staat op
de storm
legt zich neer
ze lacht weer
voorzichtig
soms schichtig
achter de wolken
schuilt nog de wind
die haar kracht remt
de schaduw
die haar hart temt
een onzichtbaar gewicht
dat soms plots dooft
het licht van de maan
in haar ogen
een traan
maar ze gaat door
vooruit
dag na dag
stap voor stap