je kan ijsblokjes in je handen knellen wat je maar wil in zwart zand graven tot je bloedt. je kan je voeten in de aarde planten en vijf dingen in de kamer benoemen maar als de plek roept moet je gaan. daar is nul ontkomen aan. welke plek willen ze weten maar dat kan niet want je kan geen beelden projecteren uit je hoofd. je wil de prikkeldraad uit je keel trekken en voor hun deur leggen als bewijs maar ze zeggen nu al dat je getikt bent en misschien word je dat nog wel eens van hun zwijgen. op de televisie zegt een man dat je moet spreken. alleen weet die niet hoe vaak je dat al deed.