je kan ijsblokjes in je handen knellen wat je maar wil in zwart zand graven tot je bloedt. je kan je voeten in de aarde planten. vijf dingen in de kamer benoemen maar als de plek roept moet je gaan. daar is nul ontkomen aan. welke plek willen ze weten maar je kan geen beelden delen uit je hoofd en wie kan het ook schelen. je wil de prikkeldraad uit je keel trekken en voor hun deur leggen maar ze zeggen nu al dat je getikt bent en wellicht word je dat nog wel van hun zwijgen. op de televisie zegt een man dat je moet spreken. alleen weet hij niet hoe vaak je dat al deed. woorden aaneenrijgen.