wat ooit was

1 apr 2022 · 8 keer gelezen · 0 keer geliket

Niet bang voor de tijd die onverwijld en tot mijn spijt
passeert, paradeer ik als een koorddanser tussen hoop
en waan. 
In iedere hoek schuilt een ondenkbare herinnering
soms zacht soms scherp en koud als ijskristal. 

Wind en raam. 
Versgemaaid gras. 
Crocket's theme. 
Fondue met kerst. 

Nu eens ben ik puber dan weer nog jonger
een kind van vele ouders die elkaar naar 
het leven staan en zich vastklampen aan 
rituelen die de regen niet tegenhouden. 

Wat zal er resten als ik terug ben gekeerd 
tot stof en as en mij wegwaai in oneindig 
veld van wat mijn jeugd moet zijn geweest. 

zullen alle beelden die ik al zo lang met mij
meedraag opnieuw een eigen leven krijgen
in iemands anders mooie ogen

Zal jij, tenslotte, denken 
dat ik je heb gedroomd 
en je daarom blijft 
spiegelen
tot de lucht 
je naam 
zucht? 

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

1 apr 2022 · 8 keer gelezen · 0 keer geliket