Is dit alles? Zeven regendruppels en een donderslag of twee.
Ricky. Hij is echt niet bang. Niet van bliksem, niet van sluwe slangen.
Evenmin van parabolen, exponentiële groei of puur natuurgeweld.
Wat telt is nu. Mijn laatste lef voor de berusting. Deze ademhaling. Stil geluid.
Overmacht schuilt in een koekoeksnest. Er wacht een zee op mij.
Met voeten weet ik om te gaan. Mijn stappen voelen graag dit fijne zand.
Omdat eb mij lokt. Aangezien golfslag zelden echt geweldig is wanneer de wind hier uit het oosten komt.
Is dit alles wat er is? Resten wier. Deze mensenbrol. De vloedlijn voelt zich vuil.
Daar ligt gelukkig deze lege schelp. Veel groter dan de doorsnee kokkel.
Opnemen en met één oor beluisteren. Gelijk een vreemde telefoon uit dromenland.
Wat ik hoor. Wat er weerklinkt. Is dit het ruisen van een brave bries?
Het is de bloedsomloop. Een wijze heeft dat ooit beweerd.
Destijds. Toen ik zomaar openstond voor vele aanbevelingen.
Wat men zei. Wat mij ooit werd aangeleerd, staat neergeschreven in herinneringen.
Kortom. Dit mag het zijn. Ik wil dat horen stromen. Rode moed om voort te doen.
Is er ook een hartslag die een echo zoekt? Wil de toekomst verderleven na gesprongen tij?
Het is die bloedsomloop. Geloof mij nu. Die van weke dieren. Van beschutte heimwee in een schelp.
uit de reeks 'Reizen met Ricky'