Elk jaar je met de hand geschreven kaart.
Dit jaar prijkt een sticker op de envelop.
Op de wenskaart zelf:
een groene lijst met zwarte sparren,
een wit pasraam om een foto.
Veel groen en grijs en schaduw,
ook schaduw om de ogen.
Jij op foto ingezakt tussen zoon en dochter,
zij geflankeerd door partners op de leuning,
met z'n vijven een vormeloze boog.
Vier mondhoeken lachen, hun ogen in het donker.
Je rechterhand in die van dochter, je linker- achter die van zoon.
Maar één kleur dringt zich op: de rode van je pantalon.
Eronder steekt een inkarnate sok uit.
Hij lijkt een zwachtel.
Je wensen zijn bandage.
Dit is een afscheidskaart.