Evarist Graven voelde de kou in zijn hele lijf, hij wilde opstaan maar een stevige hand drukte hem weer op de grond. "hier blijven!" sprak een barse mannenstem. Evarist verstijfde:"Achiel alsjeblieft vergeef me" smeekte hij. "geen sprake van moordenaar!" brieste Achiel en richte z'n wapen op Evarist bortskas:"net zoals bij onze Emiel : een kogel in het hart ! " schreeuwde hij en schoot. Achiel nam z'n schop en begroef Evarist zo diep mogelijk in de mulle aarde.
"eindelijk ben je waar je thuishoort" mompelde hij en greep z'n shop en verdween in de nacht.