wolken wegen

wat wolken draaien weg van de zon, dorsend waaien de lessen los

u hangt daar ergens, daar, ergens daar in uw blindheid

maar u treft geen schuld, alles vraagt geduld

de wolken wegen verdriet en het verlaten van het leven

wat wolken laten u wezenloos achter in een schroeiend licht

u vergeet uw handen, uw longen en uiteindelijk ook uw zicht

hoe kunnen wij dan leven, hoe kunnen jij en ik dan voort

elke ochtend weer dat leven, dat raast alsmaar door

dan vinden wij weer leven, daar waar het niet is,

zelfs in wolken die komen en dan weer gaan

wij zoeken een waarom, niet om een antwoord,

geen zin van een bestaan, wij zoeken te zoeken

wat wolken wegen, wat wolken meten, verzoeken de doden

wat wolken brengen, nemen ze steeds weer mee

allen dienen de sterfelijke goden die slapen onder de wol

geen pantser waard voor de dolk van mededogen