het up-tempo beatnummer gaat
over de nacht van iemands leven;
het interieur van dit café is klaar
voor valentijn: oranjerode guirlandes
met hartvormpjes en lichtjes, papieren hartjes
aan de grote luchter in het midden
van de ruimte
die meebewegen met de luchtstromen;
de man vooraan aan het raam
past met zijn rode trui perfect in het plaatje;
mijn trui niet, die is in mijn favoriete blauw;
voor de rest is het hier leeg - de barman drinkt
het laatste van zijn koffie uit zijn mok en ordent
daarna flesjes in de koelkast - buiten schijnt
de zon, neemt de wind in cirkeltjes vergeten
herfstblaadjes mee de hoeken van de portieken in -
als ik niets doe, gebeurt er niet veel: ik bestel
nog een koffietje en stuur een berichtje
naar mijn vrouw, voeg er een foto bij
van zo'n papieren hartje. "zit jij
weer op café," stuurt ze terug en even later:
een x-je.
meer hoeft niet. écht niet.