Ik zag een stukje licht en wist niet of ik het was,
of slechts de schittering van het heelal.
Ik kon niet weten of de echo van
een gedachte die twijfelde mij uit mijn evenwicht zou brengen.
Het licht trilde op de muur,
alsof het mij aankeek.
Mijn boezem hield zijn adem in,
alsof één zucht
de wereld uit elkaar kon laten vallen.
Maar dan zou er steeds een andere “ik” en een ander universum rijzen
die niets zou geven om mijn angst te verdwijnen.