Zoals haar gele jurk lacht naar de zee, zo wuift ze
vaarwel naar een zomer, de hemel en ook naar jou.
Of je gaat mailen later, of whatsappen misschien?
En als veel mensen schelpen rapen zakt het strand,
vaart het schip aan de horizon tot aan je zandkasteel.
Om samen de zeilen te zetten naar het paradijs.
Voor altijd. En of ze haar gele jurk zal dragen dan?
Op zo’n toon van mooie liedjes duren niet lang.
Ondertussen loop je verder op blote voeten, zo
neem je altijd een beetje zand met je mee.