Ieder van ons graaft naar zijn eigen schat,
verstopt in het donkere.
Telkens onze gangen elkaar kruisen, ontluikt een nieuw pad.
Ik groef het mijne en vond je onderweg,
je lachte me toe en stal mijn hart
Daar stond ik verloren in de diepte der verlangens.
We deelden elkaars liefde en leed voor even,
maar verdwaasd vergat ik je te volgen en toen stortte alles in …
De duisternis slokte je op
Verdwenen was je,
en samen met je al mijn vreugde
Dwalend blijf ik verder gaan,
Nog steeds naar je zoekend!