zonder titel

Barkas
30 jul. 2020 · 4 keer gelezen · 0 keer geliked

de wereld was een muil vol kwijl
ik stond met mijn mondje open
ik zag geen sukkels, geen genieën
ik zag alleen maar knieën

mama's hand was mijn houvast
en ik keek en zag hoe eng het was
nooit zal ik vergeten hoe dat was
maar ik leerde teveel en ik vergat

kennis maakt blind,
als ik mezelf
neerbuigend in de ogen kijk
dan loop ik vol

ik ijl
en mama?
de soep kwijlt over haar gebeente
ik deins terug en recht mijn rug

als een man van de wereld
dool ik verder
het kraakt
onder mijn bange voeten

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver en help je hem of haar verder op weg.

Barkas
30 jul. 2020 · 4 keer gelezen · 0 keer geliked