Ik hoor nergens bij
Het tij is nu gekeerd
Het leven is aan mij
Alleen heb ik geleerd
Van vele vrije dagen
Ik kan ze allen vullen
En zelfs in meerd're lagen
Maar leegte dat is lullen
De diepte die is weg
De drive die is verdwenen
Wat ik hier nu verleg
Geen moed maar ook geen wenen
Gewoon er hier wat zijn
En altijd blijven denken
Is dit niet veel te klein
Wat kan ik mij nog schenken
Soms koffie, soms muziek
Soms wandelen in groep
Of lezen van tragiek
Maar waar is nu de roep
Naar samen en naar mensen
Met anderen bewegen
Die warmte blijf ik wensen
Mijn doel van anti-legen
Dus stap ik verder elke dag
In gratis zonnestralen
Ontmoeten en alleen zijn mag
Ik schrijf nu mijn verhalen