04/11: 'De zon op mijn kruin' van Greet Langen

Miet Ooms is auteur, redacteur, journalist, podcastmaker, taalkaartenmaker, spreker, vertaler en gastdocent, met de Nederlandse taal en taalvariatie als rode draad. Ze schrijft voor De lage landen, Onze Taal en Neerlandia, is auteur van de taalboeken 'Buurtaal' (2020), 'Tot in de puntjes' (2022), 'Eerste hulp bij taalkwesties' (2022), 'Van vogala tot noncha' (2025) en 'Visie, ruzie, compromis' (2026), en maakte de podcast 'Kinderen van het ABN' (2023). Op haar website taalverhalen.be publiceert ze geregeld nieuwe taalkaarten voor het Nederlandse taalgebied. Op haar Substack deelt ze maandelijks een taaltip, taalkaart en taalweetje.

Miet Ooms tipt deze week 'De zon op mijn kruin' van Greet Langen. 

"Het is november. De dagen worden korter, het weer twijfelt tussen zacht zonlicht en grijze
wolken, al dan niet met nattigheid. In deze sfeer bezoeken we begin november het kerkhof:
van de graven van familieleden tot hun naamplaatjes aan een gedenkmuur.

Sinds vorig jaar doe ik dat ook voor mijn eigen vader en schoonvader, en daarom raakt dit
gedicht mij zo. Hoewel ik het niet helemaal begrijp – het stukje over de zebravinken ontgaat mij grotendeels – voel ik het wel heel sterk. Het gevoel van aanwezigheid ondanks die lange afwezigheid, de trots op die band, de ontroering in de eerste strofe.

Doordat er geen leestekens in het gedicht staan, is het soms zoeken welke regels precies bij elkaar horen. Soms zorgt dat voor een verrassend effect (‘en volgt hoe ik kunstenaar ben / in hem missen’), soms is het eerder verwarrend (‘hij strijkt hun pluimen glad / met vers gedroogde pitten / geeft hij hen energie om mooi te wezen’). Het is me niet helemaal
duidelijk wie ‘hij’ is: de westenwind? De vader?

Mijn favoriete strofe is de laatste: dat net die ene persoon haar vader is geworden, uit die vele andere aanbidders. Heerlijk."

PS: Dit gedicht maakt deel uit van NovemberVers 2026. Dicht jij ook mee deze maand?  

copy foto: Ilse Fimmers