20/05: 'het poreuze gebinte’ van Sarah Skoric
Mathijs Tratsaert is schrijver en redacteur van het literaire tijdschrift Flemish Review de la Poëzie. Hij schrijft gedichten en essays over literatuur, filosofie en onderwijs.
Mathijs Tratsaert tipt deze week 'het poreuze gebinte’ van Sarah Skoric.
"De moeilijkste gedichten om te schrijven, zijn die waarin iets wordt gezegd dat je niet in gewone taal kan zeggen, en waarvoor je dus diep in de gereedschapskist van de poëzie moet tasten. ‘Het poreuze gebinte’ van Sarah Skoric is zo’n gedicht. Het ontleent zijn zeggingskracht aan een montagetechniek: Sarah plaatst beelden, objecten en scènes naast elkaar zonder ze nadrukkelijk te duiden, en laat een spanning ontstaan uit de wrijving van wat samen wordt gezet.
Het vinvisskelet in de ziekenhuislobby confronteert patiënten met hun sterfelijkheid, maar relativeert die tegelijkertijd: iets dat zo oud is, bestaat nog steeds, en wel zo sereen en gracieus. Het ontbrekende borstbeen, vervangen door een ‘ander, jonger exemplaar’, is dan weer een hilarisch beeld, dat doet denken aan een orgaantransplantatie of een prothese.
De tegenstelling tussen de broze beenderen en het sterke hart (met de herhaling van ‘sterke’, een ritme waarin je het hart hoort kloppen) brengt het skelet metaforisch tot leven. Op ieder punt weigert het gedicht te kiezen tussen wat wel of niet belangrijk is: het sublieme en het triviale, het oude en het nieuwe, het echte en het artificiële - alles mag tegelijk bestaan, zonder hiërarchie. Sarah legt geen betekenissen op. Ze zet de beelden neer en laat de lezer het gebinte zelf belopen, wetende dat het kraakt, en dat het draagt."
