Op het witte gordijn wiegt een zoen.
Vakkundig gekust door een meisje dat graag groot wil zijn


Een luchtkusje van haar roodgeschilderde mond vond een permanente bestemming.

De verloren gelopen zoen waait nu in de ochtendbries.

 

'Ben je boos?', fluistert ze.
Hoe kan ik?
(maar niet tegen haar zeggen)

Geschreven door KiM op 11/01/2018 - laatst aangepast op 11/01/2018

  • poëzie
  • flitsverhaal

Deze pagina is enkel toegankelijk op een groter scherm.

Home