Grafrede Greta
Ze vonden haar onthoofd terugde kip, amper vier jaar.De slimste van de hoopmaar voor de steenmarter te traag.
De dood met gestrekte potenop een bedje van gedroogde es.Ze hoorden niets, zagen bloed noch pluimenmaar wel een ei, nog warm in het nest.
Nu graven ze een kuil en zoeken een doos,ze doen het snel, voor het donker is.Nodigen de andere kippen uit voor een laatste woord,strooien maïskorrels op de kartonnen kist
(het pootje – stijf - past er net niet in)
Morgen zullen ze de ren uitrusten met ultrasone wering,het hok insmeren met anti-marterspray,de kieren dichten met plukjes hondenhaar
maar vanavond helpen ze de kippen naar binnenen zoeken een warm verendek bij elkaar.
