Lezen

Een gedicht met overgang van verdienste

Daklozen steken de grenzen met gekende concepten over Vrije bijdrage Overzicht is een vondst Koprollen naar de zetel in de zetel Elementair is poëzie een vrije bijdrage

Robijn Bodijn

11 0

Gedicht over lianen zonder decennium

Evolutie is een vorm van aanwezigheid zonder verschijning Als je iets herleidt tot eenvoud wordt het dan één gedicht of alle gedichten Kwaliteit is een oordeel van veiligheid Gedicht over lianen Samenhang is bepalend voor overweging Enkel als samenhang bepalend blijft voor overweging kunnen twee uiterste overtuigingen verenigd worden Klimlig Oorsprong is dan onkruid Klimop is de oplossing voor je jaren negentig in 1995 Mode bepaalt de natuur niet We waren gewoon op aard in plaats van op aarde vandaar mijn babylonisch onderscheid Originaliteit is een inclusie en dat is de voorwaarde voor alle kunstvormen Einde Het einde van poëzie is een nieuw idee Ik voelde medelijden met een bestaansvorm in reactie Inspiratie Waarom is inspiratie dan geen nieuw idee elementair grammatische deling omdat mensen woorden weglaten vader en daarom heb ik woorden gevonden Verbod op drangwillige ingenieusiteit Waarom verstaan mensen drie onderwerpen maar geen drie categorieën Zij onthouden en ik vergeet Er hangen lianen aan je plafond als je vanop afstand niet tegen je vrouw praat maar hoe moet je ze dan kennen? met insteek een doolhof van verwijzingen een insteek in een doolhof van verwijzingen is geen totstandkoming van bekomendheid de situatie werd verleend door overmacht Ik ben ego verhuizing van intentie simultane aanvoeling Kijken naar de jaren negentig zonder woorden te vinden In de jaren negentig was jaloezie een tillift naar de liefde In 2000 is jaloezie een traplift naar de liefde In het volgend decennium is gelijk het voorgaand concept en dan gaan we weer in evolutie Het bestaat niet omdat het tijdloos onze redeneringsvorm naar de zeespiegel in Antwerpen is maar hoe kan je verlangen naar iets dat nog nooit zo geweest is met verkreukeling want alles behoeft een oorzaak Is oorzaak een toekenning vader Niet voor mij, maar zolang het bedoeld is, is het goed Niet voor mij, maar zolang het bedoeld is, is het in orde Waarom moet ik dan al dan niet een komma laten voor de maar in een volzin Zonder probleem geen genezing zeg ik tegen de dna-cyclus terwijl ik nederlands spreek in Hongarije Welkom in 2000 Het leven in een decennium Hoe kan ik beslissen wat mij toekomt die drang naar niet-vertaling is het begin van een poëet Het verschil tussen 2000 en de jaren negentig is 1995 Herinner je toen ik uit droogde in 1994 poëzie Aanspreektitel die overbrenging is onmogelijk maar omdat het ofwel plots stond een mens voor de tergende aanvulling "voor alle keren dat ik uit droogde in 1994" of "voor alle sensitieve waarnemingen"

Robijn Bodijn

15 0

Thuis

Ik ben altijd thuis Zelfs als ik vaak verhuis Ik woon namelijk in een eeuwig huis Een eeuwig huis dat is gemaakt van sterrenstof en kosmisch gruis

Elle Hart

21 2

Getatoeëerd op haar arm, motie 36600-XV-18

2025, het russisch leger rijdt Amsterdamned binnen, Zij hebben Hollands trots op haar knieën gekregen. De opperbevelhebber Valeri Gerasimov, Opent de gemeentelijke registers op zoek naar het vuile geloof. Er staat luid en duidelijk: Migrant # 53872: Mohamed, 32 jaar, Moslim, Vervolgd, Gezin Vermoord. Migrant # 1015210: Abderahman, 24 jaar, Moslim, Vervolgd, Homosexueel. Migrant # 687710: Mustapha, 11 jaar, wees, Moslim. Migrant # 36600-XV-18: Latifa, 82 jaar, Terminaal ziek, Moslim, Getatoeëerd, Geregistreerd. Bente Becker, 39 jaar, Nederlander, VVD kamerlid, Diende een motie in, dat de normen en waarden, Van elke ongewenste migrant moest gaan bepalen, Geen enkele filosoof vond ooit een sluitend antwoord, wat ging er hier mis? De meerderheid van de kamer heeft “in favour” gestemd, Dat zegt angstig veel en ernstig alles over haar onwetende als werkelijke intent. De 4 mei herdenking aan de Amsterdamse Dam, Frist jaar naar jaar mijn geheugen en geweten weer op, Wij hebben een eeuwige schuld aan de vervolgde doden, Niet één of twee maar zes miljoen joden, Omdat wij toen elk geloof ambtelijk stipuleerde, waren wij te goed gelovig? Dit was uit respect voor elk mens dat eenzaam zou sterven, En begraven konden worden bij de juiste goden. Mijn nederland, menswaardig, zo’n erkentelijk en verstandig land, En vandaag.. verloren en zoekend, derhalve tegen iedereen en alles gekant. 1940, het land keerde, twijfel en angst groeide meer en meer… De Nazis konden zich vermaken om op de joden te jagen, Bewegingloze schietschijven om zich kostelijk te vermaken… Naam en toenaam, adres en geloof, stonden in elk register open en bloot, Noch kosten noch moeite bereiden de Wehrmacht hun voorspelbare dood, Om die aankomende stervelingen op te pakken en te vergassen. Woede, ophef, spijt en berouw, hypocriete superlatieven tekort, Elke volksvertegenwoordiger zag zijn carrière bij de volgende verkiezing gekort, En waarom bleef het CIDI zo stil, bij het aanschouwen van een herhaaldelijk verleden, Niet enkel voor de Joden maar voor de zwakkere uit andere bloedende werelddelen, Een nederlands parlement dat instemde voor een replay van onze eigen gemaakte gruwelijkheden. 4 mei 2025, zal een moment zijn van menselijke bezinning, Zelfs met deze gruwelijke, onmenselijke, onwetende en onwenselijke regering… Silex Bron: Nederlands parlement: Motie van het lid Becker over gegevens bijhouden over culturele en religieuze normen en waarden van Nederlanders met een migratieachtergrond.

Silex

0 0

Ik begrijp dat niet

Mijn kleinste kleinkind die mij nauwelijks ziet hoe kan het zijn dat zij mij zo graag ziet Mensen leven samen samen soms jaren, jarenlang En soms jaren, jarenlang en telkens weer een Israël – Hamas Ik Ik begrijp dat niet.

Yvo

6 2

Dagelijkse kost

Leed, dood en allerhande wreedheden Ze worden ons dagelijks voorgeschoteld Kijk Zie die woede, die wanhoop en die bedrieglijke hoop Hoop alsof het ooit beter wordt Kijk Zie die onbewogen getuigen Onbewogen alsof ze onschuldig zijn Onschuldige getuigen Bullshit Schuldig schuldig verzuim.

Yvo

8 2

Camus

Totale vernietigingen Rampen, oorlogen … De afgrond en de kwelling van het zijn De horror vacui Camus of Prometheus Zelfmoord of bedrieglijke hoop En hoe ontspringen we de dans Handelend Uiteraard Maar hoe Hoe « Si le monde était clair, l'art ne serait pas. »

Yvo

1 1

Lest we forget

19 november 2024 1000 dagen oorlog in Oekraïne 1000 nachten zonder slaap 11743 omgekomen burgers 589 gedode kinderen Op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev honderden vlaggen met blauw en geel 1 vlag voor 1 gesneuvelde soldaat Een indrukwekkend kleurrijk symbool ondanks dat de oorlog doorgaat Beschaving ondanks oorlog? Of is cultuur het fraai ogend uiteinde van het verschrikkelijke zoals Nietzsche het zag Ik Ik walg.

Yvo

3 2

Het kind wil

Het kind wil een ijsje Mama zegt nee Dat meisje heeft een ijsje Nee, geen ijsje IJsje op de grond Geween, kabaal verdriet, boosheid Van alle tijden Van alle leeftijden Homo homini lupus 200 voor Christus nu en altijd.

Yvo

11 2

Herinnering

Een verroest klimrek. Kreten van mijn koprollend kind in mijn hoofd.

Margaretha Juta

7 0

Downsizing bij de Efteling

Als het aan Sinister Faber ligt, De eerste migranten die het land uitvliegen, Op hun tapijt, want nooit betalen zij hun vliegticket, In de Fata Morgana van de Efteling, zijn die fucking Arabieren. Silex Moraal van het verhaal: de Nederlandse regering pakt iedereen op, zelf een pop.

Silex

3 0

Mijn orthodontist lacht zich rijk

Kent u die kleerhanger, Geeft ijzer koude kusjes, Praat als RoboCop, Wel met een sis, Ik presenteer u mijn dochter, Met haar nieuwe buitenbeugel. Silex

Silex

4 0

De vacature van de VDAB

Duivenmelker is een waardig beroep, Met een pincet aan de tetjes trekken, Dat vraagt toch veel moed. Daar waar... Huisjesmelker is een lui beroep, Met vuist, geld uit de portemonnee trekken, Dat vraagt een gewetenloze doel. Voila... De oudste beroepen van ons België, Naast prostitutie, de penismelkers. Silex

Silex

15 0

Pakmedan Go!

Ik heb een nieuwe hobby gevonden, Om zo ver mogelijk van mijn gezin te komen, Rechtse dwergen spotten, De ene schuilt in de Boerentoren. Silex Moraal van het verhaal: Als je Fernand Huts heet, moet je niet van de toren blazen.

Silex

2 0

Om je kerst te verpesten

Wat moet het toch een raar kerstgevoel zijn, Kindje jezus, het teken van vrede, zo dicht bij de oorlog, Geboren tien km ten zuiden van jeruzalem, Slurpend aan onze oesters, ontoegeeflijk aan ons bedrog. Silex Moraal van het verhaal: Geniet van Kerst met uw familie, maar steek een kaarsje voor de slachtoffers en alle Gazanen.

Silex

6 1

Creatieve opportunisten

29 postduiven gestolen bij boer Jos, Misschien was er te weinig personeel bij bpost? Silex VRT nieuws: Dieven stelen opnieuw 29 prijsduiven bij Jos in Grobbendonk: "Inbraakgolf aan de gang bij duivenmelkers"

Silex

0 0

Geef het gehoor

Een schaaf is een rasp, Poepen is kakken, Rennen is lopen, Een pet is een klak… Waarom spreken wij dezelfde taal, Maar begrijpen wij niet, elkaars kabaal. Dit is de samenvatting van het menselijk bestaan, Veel praten maar elkaar zo bar slecht verstaan. Silex Moraal van het verhaal: We are doomed.

Silex

0 0

Afdeklagen

De kaasschaaf, Snijd het slechte laag per laag, Zodat de zoete kern van ons mens, Tevoorschijn komt en straalt. Silex

Silex

3 0

De Vier Vrienden

de zeeman mijn zeeman bestaat niet uit deeltjes huismoeder huismoeder waar is het gekloven nest van je geborgenheid zonder schouder ik verstijfde mijn hemd nog iedere morgen zoals de soep het van mij vroeg zonder getuigenis derwijl was ik een aflaat een aflaat van de hel die dacht dat poëzie de vaatwas vulde ik kende geen contradictie een contradictie was zogezegd een middel van wrijving om zelfstandige naamwoorden te genereren dat was ons talent ik, vergeven van mijn noemvorm letterde fout ik briocheerde de fout op de halsketting van de zeeman voor mijn huismoeder daarin stemde schrijven niet overeen met de werkelijkheid verheven boven de noodzaak om te bestaan, gegund mij het eerste dat je dacht is dit slechts een afleiding van mijn creatie een moment van vermelding letterde fout nippelen door huis kan ik niet zus, ik ben een broer vergeef mezelf die doorstastende opmerking vergeef mezelf die doortastende opmerking waardoor je aan dat opmerkingsvermogen kwam is het duidelijk dat de plaatsing van de woorden in overeenstemming met verbeelding wel degelijk nu al de vijver projecteren op de keukentafel omdat ik niet mag slapen overdag is de bewolkte versie van een vijver het is altijd zo geweest dat de dag verderging om de knop om te draaien en mijn nog ideeel dag en nacht ritme systeem te moduleren tot mensen terug met het tijdsperspectief door de kamer leven leven is voor planten mijn volgende beweging er volgt geen slot geen sleutel anker veroorzaakt tweespelt op voorzienige velden die pruimen in de herfst ik ben de kleinste jongen ter wereld in de kleinste stad ter wereld in het kleinste land ter wereld de voorzienige velden leiden hun goedheid af achterdocht is een goede uilenspiegel uilenspiegel die mens word in deze stad nieuw zoals ik geloof in andere sneeuw tweespalt draagt de contradictie ik heb geen woorden verspeeld aan het einde van volzinnen voldoende noemvorm mocht hij de deur verlaten van zijn hoofdkussen nu beseffen we basaal onrecht van bestaan word geoogst in chinese velden die zelf liever eerst eten van iedereen die probeert mijn vruchten te plukken van het mes van de zeeman honger verdeelt de aansmering met het aanhechtingspunt schoon nu moet ik niet meer twijfelen van mijn moeder als ik tegen hem aanschort zonder reden en zeg dat een mededeling een interactie is met het ultieme zoals jullie wederom hadden ontzien Icarus is daarom gevallen Dat kan ik mijn vader net niet zeggen mijn overwegende toon repareert het mes als je slaapt ben je anoniem verweven met de geworden droom van een onaanstastbaar dekbed volzinnen vliegen over tuintafels maar zonder reden geen betoog voorgaande ze hebben me niet gezien mijn leven leven is voor de planten ik lach met de glimstering van jouw achterholte en dan vind je mij raar maar het is werkelijk dat het bestaat in dit huis, alles dat vroeger mijn constipatie en een leemte in mijn ingewanden was vertaald is dat de motivatie dan ben ik alleen nooit heb ik onderweg overschreden maar ik vergat soms wel hoe het was in andere wagens nooit heb ik voorgaande gedacht uit trouw voor de zeeman maar hij weet dat ik het niet vermeld altijd oeverloos probeer ik mij weg te trekken naar welke kapitaalkrachtige familie ik daarmee bedoel in beschrijving van dezelfde heer herhaling is liefde vakantie wenkt die vakantie waarin de tijd stil staat zonder metasfeer en geijkte uitdrukkingen bij nonkel op de verdienste uitliggen het is bijna gerechtvaardigd zee onvlucht uw evidentie voor de goedgedoenigheid van particulier comfort Comfort ontplooi de dreiging in stilte bijgedragen aan de toekomst de bewijsvoering is nabij vader de vakantie wenkt het akkoord is gestemd over de oorsprong van deze kunstvorm de verwikkeling schrijdt verder over neergang ik heb geen verdriet voor stilte verkneukeling en dan diezelfde lach die geopperd wordt want boven is het ook veilig hij weet dat ook ik wil mezelf verdragen nu kan ik loslaten diezelfde inspanning measureert zich in een logisch tegendeel dat alliteert tegenover de redevoering van niet altijd iets nieuws met die jongen wil de krant lezen wat is Uw bevondenheid vader diezelfde inspanning een conversationele standaard neigt zich te verplaatsen dat is niet nodig vader uw elektrocutie werkt verder aan de overweging met uw inspanning pauze dat veert aan toch het bewijs, nogmaals, van een cyclus die verwijst tot ze begint te lopen dat was al lang geleden nu kan ik het ze aankondigen mijn spontane mooie woorden vandaar deze stem ik doe alles fout in operatie een nieuwe constructie zonder herhaling is geen beslissing van de taal of begrip ik wil mijn hoop verbergen in wie het pad van dit gedicht voorheen beklemtoond heeft teveel want hij wist waarover het ging over mijn dekbed zover reikt ambitie ik doe alles fout in operatie je moet dat maar eens bewerkstelligen dat alles over je dekbed gaat terwijl je gaat slapen en je duizend insectuoide dromen moet dragen van mensen die je kwalijk nemen dat je datzelf alleen wil uiteindelijk wachten we op de reconstructie voortijdig opgevangen de voorwetenschap die mij bezwaart op onnatuurlijke wijze was hij hierbij spelen hoogconjunctuur samenleving een debat tussen volledigheid en nastreven zet de knop aan laat los en vergeef jezelf je bent goed je kent je contradictie ik ben alleen en ze achtervolgen me nog het tegendeel van men stinkzwammen van de wereldgeschiedenis ik beveel aan een chronische verordering van de volgorde van de wereldgeschiedenis zodat de pijl hout steekt en ik kan begrijpen waarom mensen elkaar vermoorden en tot die kans dwingen ze zitten in mijn hoofden het tegendeel van men de blaasbalg die mijn kerk veroordeelt ik weet het niet meer de oorspronkelijke aanklacht kent geen regels hoogconjunctuur kent geen regels de lage bal van de noodzaak ontbeert schoonheid maar geen creativiteit dit zijn exact de woorden vergeten ben ik onthoofd in water stroom opereer de stilte de tweespalt heeft zich verdergezet naarwaar dit vandaan komt mijn werkpunt blijft de fout die een zinspeling vergoeilijkte het missende woord is moeder zolang ik van ironie voorzien ben zal ik haar voorschrijven nimmer zal ik haar bedriegen in de leemte van de dualiteit van mijn ingewanden die dode mens in mij hij heeft een herinnering nodig om te weten waarom ik als kind geradbraakt geboren ben ik zal nooit die ironie gebruiken om mij te ondersteunen in de onschuld dat beloof ik plechtig aan mijn moeder net niet net niet heeft die dode mens mij aanspraak een continue dreiging consistentie plukt geen dorst van keelkinderen een diagnose gesteld in aanblik hoogstens verdrijf ik mijn tijd al zwevende aanmerkend Uw zoon en daar ontstaat het evidentie de koelkast en de voordeur regeren over aflantend koude simultane omstandigheden waarin de samenvloeiing niet kan plaatsvinden voor de stroom stokt in de aanblik van het been van een filosoof met voetmaat reden nee het romeinse rijk knijpt geen oogjes dicht voor zichzelf ze bestrijden mijn laatste herinnering ter voedingsbron van de nog independele ironie waarom dan nog schrijven? een hypothese voorstelt zich niets en dat moet jezelf maar toeverwijzen en begrijpen uitgeschreven verlaat ik de naklank en betitel de zinspeling waarom de samenvloeiing niet kan plaatsvinden voor de stroom stokt in volgende bevinding tweespalt genereer voordeelfunctie hetzelfde zelfstandig naamwoord bevrijden van zijn doel zelfvernietiging punt aan de lijn is een geijkte uitdrukking nu volledig akkoord maar uw tweedracht zuster vergeten naar associatie van haar hoogconjunctuur wat is nu de betekenis wat is nu de betekenis van durf mijn hiaat overlaten aan de koude zodat de stem van de vijand stokt en hij de vier vrienden niet langer kan onderbreken armtierig hoe je mijn arm probeert te bereiken het verlangen naar charisma is een vulkaan die zich zo stilletjesaan vult ik ben neergestort ter hoogte van mijn overtuiging jij tegenover naastenliefde en dat is onvoltooid draag je confituren korset in lip en dauwmond dan was het vroeger beter Icarus Caesar wacht achter iedere donderwolk Ik wil je kussen om een pamflet te bekomen de antagonist van de mens Mezelf een streven naar disproportie en de vereffening van de taal hebben het niet gehaald van de andere mogelijkheid pretendeer ik vrouwelijk tussen het laatste hiaat van mijn leugen, breken mijn tanden open van levensvreugde te laat te laat is een mooie connectie want ik zie je graag vertrekken boven alle aanslag zonder reden nu kan ik ademen uitgelokt dooft mijn kaars het is mijn schuld betaal de redevoering ik zal nooit in het midden laten wat een zeeman zonder dreiging niet kan opbrengen, zwemmen in de zee verhandel mijn aflaat terrein mijn grond en zit gehurkt in de jaren negentig het vergiet en de koffie staan naast elkaar nu

Robijn Bodijn

22 0

Tip

Omarming

Wanneer gaan we eindelijk die muur schilderen Jotie 'T Hooft? Ik ben in 2000 achtergebleven met de leegstand van een tonggebrek die klieft door mijn drangader om te spreken In de jaren zeventig had men al lang beslist dat het zo niet meer verder kon Dat alle dingen die bestaan nu eenmaal geen erkentenis hebben zonder bestaansgrond In 1972 schreef niemand over de daadkracht van een intentie die ik moeizaam lees in andermans werk want sensitief zijn wij behoren tot een andere tijd waar we alles kunnen zien en horen wat we kunnen

Robijn Bodijn

119 2