Lezen

1935

Op een foto genomen op jouw trouwdag had je een idee van wat voor je lag?   Ik vraag me af, dacht je toen terug aan het strand en de zeebries in je rug?   Keek je uit over de vlakke zee naar een toekomst met jullie twee?   Een parasol, zand en blauwe lucht, of was het een kamer in het zandkasteel, op de vlucht?   Waren er donderwolken die in de weg zaten met het geluid van marcherende soldaten?   En heb je ze bewaard, de witte lelies, of werden ze ruw vertrappeld door de nazi’s?   Ik bedoel, was de wereld perfect op dat moment en was iedereen gelukkig en content?   Of dacht je aan de kinderen die je wou En was je bang van wat komen zou?   Droomde je al hun namen en guitenstreken maar durfde je ze nog niet uit te spreken?   Liep je toen ook achter de witte vlinder zoals ik,  jaren later in jouw tuin ginder.

GeertDS
12 0

IK WIL VRIJ.

Kwetteren zorgen vogeltjes voor het geluk in een een mensenleven.Hoe gelukkig is mijn Kwetterend vogeltje. DENKT DE MENS. In vogel taal roept het vogeltje.IK WIL VRIJ IK WIL VRIJ. ********************************************************************************** foto GALLERY  https://www.2dehands.be/q/verf+ed+/ https://www.2dehands.be/q/verf+ed+rooie+flikkers+amsterdam%3a+montaigue+de+quercy%2c+frankrijk/ ***************************************************************************************** Rond 1995 heb ik dat werk gemaakt. Ik noem het "altaar der culturen."Links ziet men een tv, onze gemeenschappelijke identiteit valt van het - silicium - glas - zand.De gemeenschappelijke informatiebronnen zijn verdwenen.De wijzen van vroeger opgevolgd door radio en uiteindelijk als laatste de tv die een ongeveer gemeenschappelijke boodschap uitdragen is niet meer.De informatie is versplinterd.Rechts ziet men een gietijzeren kandelaar daar in een mensenhoofd in papier. Stukken teksten. Krantenpapier "De encyclopedische mens".Gietijzer = nationalistenKandelaar = religieIn het midden staat de hedendaagse mens. Opgesloten. "de encyclopedische mens".Dit deel is gemaakt van een reclame voor lippenstift.Regeneratie KosmetikIn de dubbele wand gaan luchtbellen in het water de hoogte in.In die dubbel - transparantie - plexiglas zit diezelfde "encyclopedische mens".Het geheel staat op dunne platen, glas = chips = zand = silicium.Het geheel steunt op een gietijzeren pilaar = industriële cultuur.De gietijzeren plaat staat op de grond = landbouwcultuur.HET ALTAAR DER CULTUREN. Ik woonde toen in de Aalmoezenierstraat in Antwerpen. De jaren 90 tig.   http://www.anamorfose.be/verf/misc-images/verf-t-i-r-e

verf ed: Contemporary interdisciplinair ArtTIST, nen tjolder, nen prutser.
11 0

Lunchpauze

mijn lunchpauze; reflectie van kantoren  in de parkvijver

Margaretha Juta
9 0

Oblomov

Het is geen in steen gebeiteld ziekbed. In geen geval is het een ziekte. Noch slaapt hier de luiaard van het verregende leven moe. Lichtzinnige bokser zonder armen; het zit hem altijd in de kleine letters. Een kwestie van willen lezen. Willen raken. Principes. Ik zoek iemand voor het verjagen van de beesten in mijn blauwe laken. Voor het reizen zijn er stugge boeken en bovenal de lucid dream. Ze hebben me terloops getagd. Ze hebben me gezien. Zeg ze dat ze me hebben gezien. Ik was er niet. Nieuws sterft onder je ogen uit. Slaap is de kleinste zelfmoord. Morgen ligt nog alles open zoals in een Oost-Indisch klankgedicht.

Vince Noens
195 0

Wonder

Bloem weerspiegelt zich in duisternis Prachtig zal zij stralen Vol van pijn, verdriet, maar wonderlijke verhalen   Zacht dat zij is Zo teder, kwetsbaar, breekbaar Hard dat zij is Vol kracht, doorzettingsvermogen, een winnaar   Niet groot is zij, nog klein Gewoon kleurrijk, gedetailleerd en fijn   Zo zal zij sterven, een eervolle dood Niet als bloem, maar als iets dat ons beeld van wonder nog net iets heeft vergroot.

JanaT.
1 1

Vriendschap

Je hebt me gezien, begroet, aanvaardIk lachteJe hebt me als je beste vriend gevraagdIk knikteJe hebt me geholpen, getroost, becomplimenteerdIk vertrouwdeJe hebt me nu al zoveel bijgeleerdIk dankte Toen heb je me vernederd, uitgelachen, geplaagdIk deed nietsJe hebt me geschopt, geslagen, belaagdIk deed nietsJe hebt me bespot, uitgescholden, beledigdIk deed nietsIk liet je doen,heb me nooit verdedigd Je was tegen me, liet iedereen me hatenIk deed nietsJe werd boos, dreigde me te verlatenIk deed niets

JanaT.
1 1

verzonnen taal

woorden zijn ontstaan en woorden zijn bedacht  een woord blijft doorgaan woorden hebben geen wacht de woorden hebben normen met een woord dat ik verzin worden de woorden vormen met de woorden van een zin

Winnie the poem 🧸
39 2

Lief/de

Ik neem je mee door de tijd Om je gedachten te laten gaan Met de wind die ik leid Hier om te kunnen verstoppen Om in je oor te kunnen fluisteren Dat je niet altijd moet luisteren Je kan mij straffen want ik zal vergeven Om het als een traan zomaar weg te vegen Wie ik ben zijn ik en jij Om niets te zijn door jou en mij Wij twee kunnen niet bestaan Door deze stilte is alles weggegaan Ik was te snel en dan te traag Om langs jouw lippen te vertellen Ik zie je graag

Winnie the poem 🧸
42 1

Leegte

Ken je dat gevoelZo leeg maar toch zo volZo leeg van niet meer wetenZo vol van woede, haat, verdriet op je geweten Het gevoel van kunnen maar niet lukkenZoals een puzzel zonder stukkenHet gevoel van opgesloten in je vrijheidEn heel goed doenMaar toch veel spijt Weggelopen van je angstWeggezopen in het verdrietOntlopen van de helderheidVerkoop je hen Goedheid voor het kwaadKwaad voor de duisternisDuisternis op je schouderStilte Laatste woord weerspiegelt in zwartEindige muziek in het hartTraan drupt lang je wang, je mond,Je kin tot verder op de grond Levend, dood, warme zon, slecht weerHoe je het ook draait of keertHet komt steeds op hetzelfde neerLeegte

JanaT.
1 0

Vertraging

een glimmende slak kruipt over het natte spoor - te late trein

Margaretha Juta
6 0

De erotiek van water

Het zilveren water streelt Golft Omsluit haar en speelt   Speelt Speelt met haar haren van zeewier Druppels op haar naakte huid Eindeloos plezier   Ze zwemt tegen de stroom in Geen einde Geen begin   Zo voelt de erotiek van water

Elle Hart
23 0

29052024

de zon loerde naar binnen 't werd vast een mooie dag zag fijn stof en wat spinnen crosh'teerden samen aan hun rag   gemotord bromt een vlieg en knalt los in het web ik pak een draad en drieg het slachtoffer haar vleugels dep   de vlieg was zwaar gewond het spinsel likkebaart sluipt op haar touw  vanop de grond het vliegsel daarbij niet gespaard

L1
4 0
Tip

Het vogeloog wil ook wat.

Op het perron een man, de neerslagvan zijn verlangenvalt hem zwaar. Wat lees je?Hij draagt een natte jas,een verrekijker. Over afstand, het vogeloog wil ook wat, zeg ik.De locomotief fluit voor zich uit als een vruchteloze mond. Hij neemt uit zijn rugzak een snavel.Die past mij perfect. Ik kies de blauwste veren.Hij geeft alle vrouwen een bekeen kleed voor onderweg. Onder ons de schapen, de vlakken.Een doodlopend spoor.In de wolken verbergen wij elkaar. 

Ingrid Strobbe
152 2

Hollands tafereel

op en neer gaan   de riemen van de roeiers - stilstaande molens   

Margaretha Juta
9 0

Zaterdag

Ik dacht dat ik erover was. Ik dacht dat ik “het” een plaats had gegeven. Ik dacht dat je enkel nog bestond  in mijn herinnering.   Net toen ik dacht dat ik je was vergeten,  op een goede manier, dook je weer op.   In de man met de wandelstok die vorige zaterdag de straat overstak en traag zijn hand opstak en vriendelijk nadrukkelijk “goedendag” zei als was het om me te laten weten dat je er nog bent.   Dat je er altijd zal zijn.

Melanie Huyghe
23 0

Picknick

een dartel stel op het gras betast elkaar  duiven de lunchtas

Margaretha Juta
9 0

Afscheidsbrief aan Moederzeug

Lieve Moederzeug, Jij die zoveel biggetjes baarde ze telkens af moest geven Je huilde om hun korte leven Terwijl jouw tranen stroomden je verse moedermelk verroomde  waren je babies al versneden en verpakt Jij opnieuw verkracht om vers vlees te produceren Lieve Moederzeug, Ik zal je bevrijden van je last Je lichaam zal uiteindelijk  in mijn armen verdwijnen Maar jouw beeld zal opnieuw verschijnen  want ik weet dat jij niet iets maar iemand was   Deze tekst kwam in me op bij het beeld 'Bridge' van Patricia Piccinini in het Sint Janshospitaal te Brugge. Hij kwam recht uit mijn hart op het blad, zonder enige correctie achteraf. Het beeld heeft me heel erg geraakt. Je kan het hier bezichtigen.  Meer lezen over vegan art en lifestyle? Welkom op Instagram.  Foto: @Drome

Woordenwalvis
33 4

Onstuimige nacht

deze nacht krasten   de kraaien uit volle macht  mijn droom aan flarden

Margaretha Juta
15 1

Nu niet

P. Hoe je niet arm in arm of hand boven hoofdhoe je niet vastneemt maar afneemt, vervolgens neerzijgttussen kussen, verdwijnt in zetels en zucht ‘nu niet’en kermt ‘hoofdpijn’. Hoe je stukje per beetje wegkwijntin dit leven dat je niet koos, maar dat jou koos,leven dat plots onder je hoede was: kinderen. Je had nog plannen, studies, reizen, vrienden gepland.Je wou naar landen, steden, verjaardagsfeesten,handen schudden, schamper lachen en veel te laat naar huis gaan ‘Het is een wonder’ zegt iemand. En 'wat je nog meer wensen kan’.Maar voor jou is het spuwen in tegenwind: smurrie op je kraag, wang, overalsteenharde druppels op je aangezichtscanderen hoofd / pijn / hoofd / pijn Waar was je al die jaren?Niet op mijn foto’s. Niet aan mijn hand. Niet door mijn haren.   (Nu zie ik het afpeigeren ook, het steeds weer oprapenen bij elkaar vegen,van jezelf onder meer. Het opofferen van uren, dagenhet werken voor andermans droomEn dat hoofdpijn misschien niet de ziekte wasmaar bovenal een symptoom.)

Sarah Skoric
25 3

In toom

Iemand in Tsjechië stuurt me een foto van kaneel.Hier, schrijft ze, ik moest aan jou denken.Ik steek mijn duimen de lucht in en knik. Ook ik moet aan mij denken. Het is mijn verjaardag. Ik wil niet weten wanneer de kat overgeeften span mijn buikspieren op.Een groep eenden vliegt voorbij. Zij weten wel waarheen.

Sarah Skoric
23 2
Laad meer ...