Lezen

Donald Dump

I miss so much your empty talks, The words and sentences that nobody walks, You are unique in your stupidity, You are my daily serendipity, Some people swear for morning coffee, I mourn your intellectual simplicity, You are the only wizard alive, That can change the truth in lies, And still so many worships you, For being America's 45th fool. Silex Goes USA.

1 1

Expressieve explosieven

Van vreemde in een vreemde wereld, Naar silex uit de andere dimensie, Bloedens scherp in expressieve gedachten en woorden, Een vonk nabij voor explosieve satire, Aan al die macht bezitten, Neigend of al bezeten, Door oneigenlijk gebruik of misbruik, Van hun bevoorrechte positie, En het eigen belang, Te vatten als het algemeen belang, Daardoor uit het oog verloren zijn, Dat macht geen vanzelfsprekendheid mag zijn. Silex Writes like a horse.

Dissociatieve amnesie

Misschien ligt het op jullie lippen, Dat de Israelische Palestijnse conflicten, Vervullen een oud en bekend citaat, Wat gij niet wilt dat u geschiedt, Doe dat ook een ander niet, Zeker wanneer de geschiedenis zich herhaalt. Wij worden herhaaldelijk en terecht, Herinnert aan de afschuw van de menselijkheid, Van de 80 jaar geleden afgesloten genocide, Op een volk dat werd uitgeroeid met pesticiden. Hun ontmenselijking, hun vervolging, Gedenigreerd en gedesintegreerd, Wensen wij niemand aan, al dat menselijk leed, Wij zijn getuigen geweest van de dehumanisering. Bang waren zij en tot vandaag blijven zij, Want hun angst is duidelijk lang niet voorbij, Herinnerd worden aan hun slachtpartij, Met onderhuidse inkt en gele sterren in hun laden, Het blijft nog iedereen verbazen, Hoe hun aardse gezellen, Deze horror konden navertellen. Daarom blijft iedereen stom verbaasd, Als dit getroffen volk hun aangedane leed herhaald, Het nabootsen van hun vernietiging, Op onschuldigen wezens zonder verdediging, Bezwaren en kritieken correctief weerleggen, Terwijl wij hen naar hun trauma's wijzen, Dat zij zich schuldig maken aan gelijke slachtpartijen, Onschuldigen kinderen met massa's af te knallen, Om de daders en soldaten doeltreffend te doen vallen. Wat deze schrijver bedoelde, Door met zijn woorden te laten voelen, Is niet de goedgelovige of het volk te appelleren, Maar de ultra orthodoxe en de machthebbers te corrigeren, Een beeld te geven van hun beulen die zij gewetenloos kopiëren, Zodat zij zouden schrikken van hun daden, Want wij denken met hartzeer dat zij in amnesie baden. Maar met welke politieke druk heeft doen beslissen, Om een schrijver zijn expressie naar hun zin te doen schikken, Dit is een schande en precedent voor een ieder die vrij zou willen spreken, Dit voelt als chantage om ons aan ons historisch aandeel te doen herinneren. Europa zou op haar achterste poten moeten staan, Maar de antagonist weet als geen ander, Dat onze schuld nog jaren blijft hangen, Om voorzichtig met onze mening om te gaan. Maar het tij is aan het keren, Als zij dit maar beseffen en niet weren, Europa, een méli-mélo aan diversiteit, Die hun houding en keuzes niet delen, Want zij vernietigen hun geloofwaardigheid. Hoe harder u aan de vrijheid toornt, Hoe sneller het in uw gezicht terugkomt. Laten wij weer terug leren samen te leven, Want dat lijkt vandaag een uitzonderlijk privilege. Silex Nieuwgierigheid in verschilligheid.

Uit de bocht gevlogen woorden

Zo, zo meneer Herman Brusselmans, Uw mening werd bedekt met een bloemenkrans, De grond in gestopt, En een kruisje erop. Het moet toch een grote teleurstelling zijn, Dat uw schrijven niet voor iedereen gemaakt kan zijn. Terwijl u jaar na jaar dacht, Groffer kan ik toch niet worden, Na de zoveelste taalpuriteinen te hebben verkracht, Wees gerust uw Peter's principle moet nog komen, Niet uit incompetentie maar door de vleselijke monomen. Het zou een oplossing zijn om de Humo wekelijks te verkopen, Exclusief aan apengeesten, X-ray lezers en soortgenoten, Die de context snappen en ook uw zinspelende boodschappen, Als de emotionele ernst die u vertaald en die velen aanspreken, Zonder zich toe te zetten tot haat omdat zij beter weten. Voor de mensen die hem maatschappelijke censuur opleggen, Herman zal zijn ongebondenheid en expressie nooit omleggen, Maar de punitieve boodschap die u zo makkelijk verkondigd, Bewijst als geen ander dat u zich aan bekrompenheid bezondigt. Silex Op de woordelijke barricade. Illustratie: The Tree of Knowledge Painting by David Cannon.

De Hermanszaak

Andermans verbeeldings engte brengt de columnist in gevaar, Ter eren van het vrij schrijven, is het elke schrijver het waard, Om hun geschriften te beginnen met… en ik verklaar, Alles wat ik schrijf, Komt wel uit mijn lijf, Maar ik meen er niks van, Ik ben er zelf tegen gekant. Moest u zich beledigd voelen, Klachten willen neerleggen, Of op de redactie druk uitoefenen, U zal uw kostbare tijd verliezen. Het is geen bril dat u nodig hebt voor uw zicht, Maar een toegeeflijke inzicht als vooruitzicht, Plechtig als schrijver beloof ik en verklaar, Dat mijn pen haar eigen wil heeft en is ontoerekeningsvatbaar. Silex Schrijft zich in. Illustratie: onbekend.

1 1

Dat ik ooit ben beginnen dichten zal nooit mijn idee worden

Tenzij een scenario zichzelf opwerpt om te schrijven Is mijn initiële boetedoening geboekstaafd in het feit dat een volzin zichzelf allitereert

Robijn Bodijn

2 0

Reactie

Moreel is mijn inherentie voor de bedoeling van de taal welke zijn alle constructie van tijdelijke woorden bedoeld om ons hart te degenereren

Robijn Bodijn

0 0

Eren boven het leven

Lieve dochters, schattige kroost, Ik kan me als vader niet inbeelden, Ik kan mij nog minder inleven, Om een vader te zijn, Die zijn eer prevaleert, Boven uw eigen welzijn. Wat gaat er door mijn hoofd, Als ik u vanaf uw geboorte, U een gelukkig leven heb beloofd, En toch ervoor kies, Om vanaf uw tiener jaren, Uw leven volledig te bepalen. Laat ik een conflictueuze daad proberen, Om mij te laten meeslepen, In het hoofd van een vader’s eer zonder geweten: “Het is tijd dat jij een hoofddoek gaat dragen, Want hier in huis kan ik een hoer niet verdragen. En je hoeft ook niet meer alleen naar buiten, Waar elke ongelovige jongen jouw zou nafluiten, En wat zou de ganse familie niet zeggen, Dat mijn dochter zich gedraagt als een kechse. Je blijft maar elke dag binnen, Zoals alle vroomse gezinnen, Om je zonde te bezinnen. En een vrouw mag niet studeren, Want deze duivelse maatschappij, Wil jouw gedachten bekeren. Als je mij durf te vragen om naar een feestje te gaan, Dan verzeker ik jou dat ik je hardhandig zal slaan. Ge moet naar de huiselijk mannen luisteren, Uw vader, uw ooms en uw broer hebben de wijsheid, Om de vrouwen te laten gehoorzamen en te schikken, Kinderen baren en het eten klaarmaken is uw dagelijkse plechtigheid. Lieve dochter u bent nu dertien jaar, Er staat een oude man voor uw klaar, Het huwelijk is zonder uw toestemming voltrokken, Want papieren heeft hij nodig om naar Europa te komen. Mocht u toch nog kiezen voor uw eigen mening, En de eer van de familie schenden, Dan zal ik gewetenloos mij tot God wenden, Om u te doden met zijn goedkeuring.” Deze inleving was een zeer pijnlijke oefening, Om als vader zijn twee nazaten quasi te vervloeken, Uit eer, uit imago, bang wat de ander zou denken, En zich zo los te maken van ouderlijk liefdeszin. Zouden deze vaders niks hebben geleerd, Van hun moeders met hun natuurlijke genegenheid, Die hen met zoveel liefde hebben geëerd, Zij beseffen zich niet te onteren aan hun eigenheid. Silex Is gekant tegen eerwraak en zeker in naam van geloof en imago. Illustratie: Father love by Archana

Alle eer aan Ryan uit Joure

Ryan was aan iemand beloofd, Zij wilde zich verweren, Voor haar vader een eerroof, Zij kan nu niet meer verder leven. Zo heeft haar vader besloten, De eer van het gezin is gestolen, De smet op zijn familie naam, Heeft hem veel schade aangedaan. Daarom komt de eer voor zijn kroost, En moest zij het bekomen met de dood. Ryan had niemand iets aangedaan, Met haar ouders was er altijd liefde en veel gelag, Daarom kwam haar laatste genadeslag, Zo onwenselijk als onwerkelijk aan. In tegenstelling tot haar vader, De lafaard, die intieme verrader, Die gevlucht is naar zijn land, Om geëerd te worden voor zijn vaderlijke verstand. Silex Gekant tegen mannelijk erend verstand. Illustratie: Poppies in a field by Mondiart.

3 1

Klaarwakker

Met mijn slaperig gezicht door een spinnenweb. Klaarwakker!

6 0

open

ik stelde me open toen vatte ik kou

saskia van laere

9 2

DALI OR NOT DALI TTQ

Koen Vlerick

16 0

Herfst komt

de kat bespiedt de kraaien die terug zijn eerste herfstbries

6 0

RECYCLE ME 4 YOU 1

Koen Vlerick

12 0

Hart

gevangen vliegen in een prachtig spinnenweb ze vormen een hart

12 0

Mea culpa

Wij zijn diegenen Fouten maken wij allemaal Geef ze toe Zonder veel omhaal Dat maakt ons een beter mens Ja, dat is wat ik voor jou en mij en alle mensen op de wereld wens

Elle Hart

16 0

Het printertje

Bent u een veeltevroeger, een netoptijder of een altijdtelater? Wij behoren meestal tot de eerste categorie. In het Gare du Nord van Parijs stonden we een uur voor het vertrekuur klaar. We hadden iedereen in het station, van toerist tot treinpersoneel, al drie keer ontmoet omdat ik van het stilstaan (er was geen vrijstaande stoel te bekennen) pijn in mijn rug kreeg. Met een kleine vertraging spoorden we eindelijk huiswaarts. Ik stelde voor om de verse chaussons aux pommes - gewoon appelflappen - meteen vrolijk te verorberen. Iets over de grens met België verdween die vrolijkheid. Net zoals toen ik in het derde middelbaar met Pasen mijn punten zag: een drama. De trein stond zo stil als de Zwitserse garde bij het Vaticaan. Geen beweging. Een bericht door de luidspreker over een technische storing voorspelde niet veel goeds. Twintig minuten later kwam er eindelijk beweging. De conducteur verzekerde ons dat we de aansluiting in Antwerpen, weliswaar een uurtje later, zouden halen. Om de ‘pijn wat te verzachten’ printte hij een bonnetje uit. Het printertje hing zowaar aan zijn broek. “Hiermee kan je in de bar iets drinken”, zei hij. Maar omdat we niet zover van Antwerpen waren en ik van dat drankje misschien naar het toilet zou moeten, zagen we daar van af. De Nederlanders van drie stoelen verder deden dat niet. Net toen we onze koffer van het bagagerek hadden gehaald, stonden zij in het midden van het gangpad recht. “Jij ook een biertje Frits?”, vroeg de ene. Het was misschien niet fatsoenlijk, maar ik heb de mannen lichtjes naar hun plaats geduwd om snel aan de uitgang te zijn. We sprintten als ervaren hordelopers over de roltrappen en haalden nog net de aansluitingstrein. Daar moest ik toch aan het biertje van Frits denken. Wat zou het nu hebben gesmaakt.

Rudi Lavreysen

9 1

Edelweiss

aan de voet van gestapelde bergstenen prachtrozenkransjes