Lezen

De Oompjes

Rossig fruit ligt op hen te wachten. Zij hebben witte tanden en geen leeftijd aan hun haar. Dagen vloeien weg in stilte buiten het nieuws op elk vol uur.  Och zet maar uit het is al oud.   Ooit hadden zij een poes zelfs twee. Die krolde met de geur nog in de gordijnen. De kwalijke geest van geer. Wel ogen vol branie en meug.   Er is steeds minder plaats in huis. Volle kamers verdrukken het angstige hart. Ook al werden de foto’s versnipperd of verbrand. Om niet open en bloot op een rommelmarkt te belanden.   Ik laat ze begaan ze zijn zo beleerd. Zingen woorden van Socrates in marmer uit Hellas. Zij weten hoe sterke armen zonden vlechten. Hun lauwerkrans helt naar meer.   Dan streelt hun palm de bolle perzik. Hitsig en met meer aandrang dan eerst. Om een laatste keer hun kiezen in het vlees te persen. En het sap de vrije loop te laten.   Erna lig ik leeg erop te kijken en zij op mij. De hete lucht tikt als een metronoom en grient. Ooit zullen mijn ogen in dezelfde muziek verkwijnen. Achter mij hun naakte schim en ikzelf out.

Dorlan Slefficsroth
3 0

Vruchten der aarde

Vruchten der aarde   Na een vol leven in de natuur worden de vruchten der aarde geoogst Geoogst en daarna verpakt Verpakt in schaaltjes, kistjes, silo’s Ook wij zijn vruchten der aarde verpakt van in ‘t begin De natuur spreekt ons toe De mensheid, verpakt, luistert niet En dat, zegt Victor Hugo is triest intriest.       C’est une triste chose de songer que la nature parle et que le genre humain n’ecoute pas.  Victor Hugo        

Yvo
28 0

Ochtendstemming

Soms zit er muziek in de ochtend. Vliegtuigen trekken een notenbalk van condensatielijnen   aan de hemel. Vroege vogels lezen de partituur, terwijl het licht wordt.  

Ingemar Spelmans
18 1

Carglass herstelt

  ik werd ooit eens bestolen door een lachend kind en ginds, daar in die holen van de duisternis ligt er een vis of vijf te wachten op een lieve vloed   de wind waait recht doorheen het glas wanneer de nacht aanbreekt komen ze weer die ijskristallen zullen hard proberen   overleven is de drang van al wat kruipt er zijn ook van die dingen die ik dapper vind de veren in een klok een specht die tikt   zolang het gat maar komt en licht verschijnt bij carglass wordt daarop gehoopt me dunkt echt voor één munt is alles snel hersteld   de bosgrond ook de vloer ze hellen af straks slaat de oever weg en komt die stroom de richting wordt door bevertjes bepaald   ja, het is goed, mijn lief, vandaag betaal ik graag de rekening ik maak voor jou een mooie tekening waarop je ziet   hoe alles fraai wordt gegespoeld, wij dromen dan gewoon een beetje weg huilend in een boom terwijl ik aai pak ik jouw hand voorzichtig vast   laat je weer zalig los omdat er nog wat roomijs is proef stil en wel want zij de toekomst zit reeds op haar laatste stokjes     uit de reeks 'Waanhoop'

Bernd Vanderbilt
0 0

Regenbubbels

  Sven Pichal zit in het bubbelbad van Ignace Somers. Ignace heeft nochtans geen bad. Hij heeft geen bubbels. Er is nochtans geen oorlog. Hij is toch gekomen. Hij is geen ridder. Zijn paard is niet wit. Ik ben een princes. Ik slaap. Ik houd van slingerplanten. Ik heb een kasteel. Als ik dan toch eens wakker wordt. Door plotse vrede. Dan verveel ik me snel weer. Ik las eens een DIY-boek over botox en cactussen. Ik wil ook veel meer weten. Doch. Liever niets over harde planeten. Over eten zonder stokjes of bestek. Ik wil een dier zijn en niets horen van avonturen. Noch het geplens van zure regen. Sven heeft bijtend spul meegebracht. Ignace heeft dus toch een bad. De materie zal eerst zacht worden. Dan langzaam scheuren. Kinderen houden van plastiek. Playmobil is vaak in de aanbieding. Kunststofkorrels in overvloed. Alles wordt gerecycleerd. Miserie en verhalen over sterven. Ze delen bij de vleet. Ik. De princes. Ik smeet eens een vlinder van het dak. De inspecteur kwam daarna langs. Ik was niet op mijn gemak.     uit de reeks 'Ignace Somers'

Bernd Vanderbilt
5 0

Solarium (het; o; mv: zonnenbankencentra)

  Het betreft eenvoud. Je kan er een noodrem mee activeren. Voor verhanging gebruiken. Om een koe uit drijfzand te trekken. Bovendien is het een soort perpetuum mobile. Hij maakt ze zelf. Elke dag één. In het midden. Een spoel gevuld met solarium. Daardoor draait de spoel nooit mee met de aarde. Alles errond draai wel met deze planeet. Het volstaat een verbinding te maken tussen de spoel en de omgeving. Het redt zijn leven redden. Het kan doden. Dat wil hij vooralsnog niet. Hij kan afstappen gelijk waar langs het spoor. Het ding blijft altijd even aan de noodrem hangen maar wordt telkens gestolen door een gek nog voor het ontdekt wordt. Op die manier zijn al meerdere gekken ontstaan. Het betreft altijd directe spontane liefde. Tussen hen en het ding. Mendeleev weet het. Er ontbreekt nog veel op zijn tabel. Nog veel eenvoud op zijn bord. De toestellen worden gekoesterd en geheim gehouden. Alle koeien blijven desalniettemin braaf liggen. In de gracht.     uit de reeks 'Kleinood'

Bernd Vanderbilt
0 0

To sing - sink - sink

  Het was een gewoon bordeel met boven de lavabo in het toilet een spiegel. Vooraf zong hij een liedje. Er stond geen kerstboom. Hij kon er zijn ding kwijt maar. Hij bleef zichzelf. Achteraf kreeg hij een glas kraantjeswater aangeboden. Hij proefde niet. Ze zei dat hij nu ook een vriend geworden was. De mogelijkheid werd geopperd om nog een fooi te geven. Hij was vriendelijk en ging plassen. Hij dronk uit de pot. Hij sloeg de spiegel stuk. Hij trok de lavabo uit de muur. Hij verontschuldigde zich niet. Het is voor een vriend. Hij wil Twitter kopen. Ze zei dat die vriend van hem ook gewoon langs mocht komen. Om te zingen. Voor herstellingswerken allerhande. Voor koffie. Om vriend te worden.     uit de reeks 'Residu'

Bernd Vanderbilt
1 0

Telefoon

de telefoon in de ryokan kamer rinkelt - geur van verse rijst   Haguro-san

Margaretha Juta
13 0

Muizen in huis

nog jaren later  schieten ze plots tevoorschijn ; roze muisjes   

Margaretha Juta
11 0

Perspectief / Lemniscaat

Geef het tijd Geef het morgen Geef het moed Geef het zorgen Geef alles wat jij te geven hebt Tijd geeft en neemt alles wat jij te nemen acht.

Kakofoon
32 0

Het NietMeer

Ik wil de geur van vuur. Liefde die brandt. Lust dat bloeit. Honger die wreed is.

Kakofoon
20 0

radiatie van de ziel

Punten van verlangensWoedt samenHet samenklotsig energetisch SAMENsmelten van flowsMEDEdochtig armenToveren met roze poederSmeltende marshmellowsIn het gelaat van de zomerzonHet verleggen van stenendochtig zonder achter

Nielsie2001_x
10 1

doorkrenkende ideologieën (2023)

Lach noch groetOntaard van de kernIdentificerend neoliberalismeHet baren van kapitalisme op de schouderGebaard de zorgen van gebarenDwalende groepen ghetto'sOpgeloste bourgeoisieproblemenMij een zorg

Nielsie2001_x
9 1

doorbreken van de vicieuze cirkel

Op de snelwegOp zoek naar nieuwe wegenTussen de bedraden murenGedemoniseerd en gefantaseerdVerloren in de triljoenen connectiesLichtig zeldzaamConstructies van het bouwplanNaar mijn goestingIk BEN de weg

Nielsie2001_x
2 1

Bashō hut

ingestorte hut  waar Bashō schuilde en schreef   zelfs muggen zijn stil     Haguro san

Margaretha Juta
22 0

Futurum (het; o; mv: futuristische dingen)

  na het lezen van vele fabels en parabels kiest hij dan toch voor het hiernamaals rozen malse kleuren neemt hij echt niet mee vlinders vinden ze vuilwit   ze durven wel eens stinken herinneringen die heeft hij genoeg en hij weet hoe dat gaat bij die beestjes je kunt ze echt niet paaien met mensengeuren of een stukje brood behalve de lint- en oorworm larven en maden   de wonde is groot geworden zij ontstond al vroeg nog voor die gevechten op die feestjes made in Belgium in the summer of sixty nine tot het nu niet verder kan   elk rottingsproces riekt kwalijk hij wil daar van af en na een kleintje met samoeraïsaus doet hij het zichzelf aan   die reis naar het futurum valt aardig mee rum onderweg ook brandewijn er zit een zwijntje op zijn schoot en de loods aan boord van de overzet voor wie goed oplet hij draagt een zwarte string de veerman vergeet mij niet staat op dat klein plakkaat naast het potje hemelmunten er is ook een emmertje voor wie snel wat kattenkwaad wil achterlaten en de meesten ginds ze zitten het liefst in die mist aan de oever   keuvelen terwijl een veulentje van het water nipt en zelf is hij nooit ver geraakt in zijn aardse leven ook daar blijft hij na een paar passen steken een slecht voorteken want zo geraakt hij daar niet tot bij zijn eerste lief dat aan de horizon daar waar de zon durft schijnen weeral in haar blootje ligt   het is altijd fijn eens aangesproken te worden door andere wezens dan spoken het is een voorvader netjes met een lach op zijn gezicht nooit gekend en dan is het naarstig bijpraten terwijl zijn grootmoeder hem mijdt men eet geen zonnebloempitten tijdens een kerkbegrafenis terwijl de grootste wreedaard van al hoe hij heeft het geflikt il padre de pantagruel hij staat paar zijn aflaat te herlezen met op die achterkant de lijst met zijn vergeven daden   de figuranten hebben geleden gebeten in het zand ze zijn hier nog niet allen er zal gewacht worden op de assemblée van grote miserie   de weg terug hij is er niet bestond dit hier maar niet bestond het toen maar niet dan was alles zo rustig zo kalm geweest en in die walm van weemoed zal hij sudderen ja het moet want hier valt weinig te mispeuteren zelfs de kleuters worden goed verzorgd hun brein niet door elkaar geschud het wrede laat ze thans gerust alles is zo tam er is geen duivels lieve meid alleen de troost die hier die hem de lippen kust     uit de reeks 'Reizen met Ricky'

Bernd Vanderbilt
0 0

heel stil

ik pas in de buffetkast van m'n grootmoeder op een stoel aan een schrijftafeltje drink ik koffie en lees een boek als je heel stil bent mag je bij me op bezoek

saskia van laere
12 0

aardbewoner

aardbewoner   rond de man hing iets eenzaam als was hij enige aardbewoneren er een vrouw in leven miste in furie vernederde hij zichzelftocht naar ongekuiste dromen begeerten sterk, factuur oneindig woekeraar, onvervulde verlangen liep over, confrontatie werd hulpgeschokte identiteit, illusie werd verbaasde, weinige licht scheener en zijn staat, op straat schokteme meer, tegelijk nijdig werd ik om beeld, er ten toon, man en ikdichttrok handtas, versnelde paszin miste ik, in aard en bewoner

de jutte acrobate
3 0

Bashō beeld

Hè, stond jij niet eerst  aan de andere kant van het bos, Bashō beeld? Hiraizumi 

Margaretha Juta
16 0

daar, dat

ik heb tijd al besef ik het niet altijd laat ik me (be)vangen door, net als jij en wij versnellen elkaar tot   daar dat gedicht het verhaal dat erin huist. het staat en  luistert naar  wat ik (niet) lezen wil woorden rusten in hun zin ze bedonderen, verwonderen ik vang, voel val stil

Lisa
4 0
Laad meer ...