De Goedgemutste Gozer uit de Gemeente Maasgouw
Er was eens een goedgemutste gozer uit de gemeente Maasgouw.
Gewoonlijk gaf hij grijnzend de groeten aan zijn gemene buurvrouw.
Gegroet, Alyssa. Hoe gaat het vandaag?
Zijn buurvrouw gaf een gemene blik en vloekte met grote gestes:
''Gaat je godverdomme geen donder aan.''
Hij zag dat zij wegstrompelde. Als hij bleef praten, kreeg hij de volle laag
Gemoedelijk zag je aan zijn gelaatsuitdrukking, dat hij vandaag meteen minder goed in zijn vel zat. Nou wat?
Toch moest hij naar zijn baan. Hopelijk valt er niets in het roet. Want wie goed doet, goed ontmoet.
Hij stapte humeurig zijn auto in en heeft snel gas gegeven, Zuchtend gaf hij geen voorrang aan de grijze Tesla, Hij dacht bij zichzelf, wat een opschepper, met zijn luxe leven.
De eerste gemene blik op zijn gelaat verscheen, Godzijdank, gaf die ongelofelijke gluiperd geen tegengas meteen.
De afslag naar de snelweg gaf hem het gewenste resultaat, gelukkig geen tegenliggers, zijn gedachtes dwaalde af naar wat hij gaat eten.
Wat ga ik eten tegen zeven, vroeg hij aan zichzelf? Niet hetzelfde als wat ik gisteren heb gegeten. Dat heb ik een zes gegeven.
Gegrilde groenten met gegratineerde aardappelen?
Gebakken eitje met gegaarde garnalen?
Hongaarse Goulash met groene kool?
Of toch gebraden gehakt met gemberwortel.
De keuze was snel gemaakt in zijn gedachten, goed, dit gaat het worden.
Heb ik alle ingrediënten? Heb ik genoeg over voor morgen? Hij maakte zich zorgen.
Geweldig, dacht hij humeurig. Gaat er bij de Appie ook zo’n gruwelijk grote rij staan?
En welke kaas is gebruikelijk bij dit gerecht? Gorgonzola? Gouda kaas?
En wat wil ik achteraf? Gelato van de goedkoopste merk. Een gevulde koek?
En wat ga ik drinken? Een blikje Grolsch? Grapefruit? Granaatappelsap of Guave?
Eenmaal op zijn werk kwamen zijn collega’s in grote aantallen bijeen. Gaat er iets gaafs gebeuren? Ik voelde spanning in mijn grote teen.
De grote opening van het gloednieuwe gebouw. Onder groot applaus werd het gebouw met grandieuze grootspraak met geweldig onthaal geopend door de directeur.
De massa viel snel uiteen, hey, wat een luxe, eindelijk een draaideur!
De werkdag ging gelukkig zonder tegenspoed.
Bij de supermarkt was er geen grote rij.
Waarom was ik humeurig? Kwam het door Alyssa die gemeen doet?
Zijn gekozen gerecht ging schranzend zijn goedgevulde maag tegemoet.
En het werd de guave, onder genot van de zonsondergang keek hij vanuit zijn balkon naar de haven.
Alyssa stond ook op het balkon naast hem, en gaf een grof gebaar.
Hij zei, ''dit vind ik gewoon naar'', Zij schreeuwde als een gillende gorilla, ''gij zijt ook zo raar''. Hij gaf haar geen ruimte volgens haar bezwaar. Hij mopperde, ''nu is het klaar''.
Hij greep de ongeopende blik Grolsch en gooide het met een grote boog met steun van zijn elleboog totdat het in haar gezicht vloog.
De dag liep ten einde, de normaal zo goedgemutste gozer kon eindelijk weer grijnzen.
