Lezen

Tien (des)illusies tussen toen en later

1. Het jonge leven pudding koken teveel roken nachtje blokken ‘k wil twee nieuwe rokken   fiets-kroegentochtje maken te veel gedronken, braken kamer opfleuren zoeken naar flesjes met frisse geuren   in de trein zitten op broer en zus vitten soms eens babysitten   altijd geld tekort ik wil aan de zwemsport meestal veel te traag zijn voor anderen niet zo fijn   rijmpjes maken die in de vuilbak raken samen uit iets gaan drinken we behoren tot de flinken   zoveel stage geeft echt te veel bagage   al die kleine dingen ze zitten om me te springen wat doe ik eerst? wat doe ik tweede? zelfs overprikkeld wil ik niets vergeten.   2. Koffie in het stationscafé - Visuele illusies Kleurrijk meisje, Japanse jongen lachen naar elkaar ze stappen op. Mooi! Toch?   Bleke mevrouw, blond gekleed in zwart rookt, drinkt koffie, schrijft wat op. Kale man, tegenover haar, oorbel, lichtblauwe pull, jeans. Ze praten. Koppel?   Vijf mannen aan de tafel, naast mij. roken veel in vreemde taal, mooi.Mmannen met donker haar. Collega’s… denk ik.   Rare man wat verder af, groen hemd en rode pull hij eet, drinkt koffie, maakt gebaren naar iemand die daar nu niet zit. Waar is hij echt?   Zwarte man door het raam kijkt naar mij, loopt voorbij, mooi, zijn haar met halflange dreadlocks in een staartje kleurrijke haarband in pikzwart haar. Jamaicaan?   Mijn trein is daar Niet echt, echt niet míjn trein. Alleen maar het vehikel Waarmee ik weg wil zijn. Naar waar? En ook naar wie?   03. de wind aan de waai   de wind zoekt op verkeerde plaatsen   de wind vindt niet en ze huilt   zonder rust en ze stormt   de wind komt en gaat ze draait rond   zonder rust nooit echt   de wind zoekt op alle plaatsen   tot dat ene moment rust ze nooit   de wind   04. De woorden zullen zwijgen. Oprechte liefde, voor een nacht en voor een dag, en toen Het lichaam hierna, ach mijn Lief, wat moet het verder doen   Zonder moeite bij elkaar, opnieuw en nog weer even Jij, nú mijn andere helft, maar dán weer dat gewone leven   Liefgehad en pijn gehad, zo zijn onze lijven Wat zou ik toch zonder doen, mijn ongeloof zou blijven   Die aanraking, die blik van jou, zal alles overstijgen Nog eens echt van jou te houden en de woorden zullen zwijgen.   05. Illusionaire dichterlijke rust Het gat in de schedel de plaats in het hoofd het frisse van ademen die rust, dat belooft   ik stop met staren in schrijven gedoofd en pas als ik afwas van woordenrust beroofd   06. Lied zonder desillusie Welk lied wordt nog geschreven Welke woorden zijn nog kuis om te zingen over zwerven in het land m’n andere thuis   Welk woord kan ik nog schrijven zoekende naar een verhaal dat van jou van haar van hem de bundel van ons allemaal   Welke zwerftocht zoekt mij nog voor mezelf en voor mijn ziel dichterbij dat klein verhaal mij verlatend toen ik viel   Welke rust zal ik nog loven met blije ziel en slim verstand beiden wetende zo goed Het hart tracht eeuwig naar dat land.   07. Turquoise graag vandaag Morgen wordt alles beter. Dan pieker ik niet. Licht in gewicht.   Morgen lukt het me. Dan vínd ik. Ik stop met zoeken.   Morgen gaat het weer. Dan doe ik het. Ik kan het.   Morgen, ja, morgen Als de zon weer schijnt is alles turquoise en oranje. of is dat overmorgen?   08. Vreemde (des)illusies Dag lieve vreemdeling, Hoe is het om jou te zijn? Hoe is het om jou te zijn hier in dit land? Hoe is het om jou te zijn met jouw verhaal in dit land? Hoe is het om jou te zijn met de gevolgen van jouw verhaal in dit land?   Ben je dan bang? Van onwetende mensen in onzekere verandering. Heeft iedereen een mening over jou, die van niemand die jou kent? Onder die starre glimlach.   Wat is jouw verhaal? Dat  je overal  en niet wordt gehoord. Al lang voorheen niet geloofd weeral door niemand.   Vertel mij, hoe het is om jou en hier te zijn?   09. Helden tussen ergens, toen en nu Zoals er zijn, mijn vroegste herinnering Mijnheer de Uil uit de Fabeltjeskrant Deze soap was toch wel amusant Fantasie kent geen verveling   Al was ik geen echte durfal Die Pipi Langkous, vrank en vrij Dat was ook wel iets voor mij Mijn heldenrijk behoed voor vrije val   Het dromen ging blij verder nog In boek, de film of op tv, ik maakte elk sprookje mee ergens bestond mijn held er toch?   Zoals het helden wel vergaat Het leven nam de overhand En schoof die dromers aan de kant Het was alleen maar veel gepraat   10. Klaar – donker – allebei Wat sta ik te fluisteren                                    Ik wil graag roepen Wil iemand luisteren?                                    In grote groepen Zij staan van onder                                    Ik roep van boven Dat is een wonder                                    Kan je ’t geloven? De ene keer wit                                    Dan wordt het zwart Wordt vast een hit                                    Het is wel apart Van woorden te geven                                    De zinnen te nemen Wat een mooi leven!                                    Om mee te gamen En alles wordt zacht                                    Soms gaat het hard Dát is de kracht!                                    Die éne zin sart Ik ben een engel                                    Ik ben een duivel Woord aan de hengel                                    Met woordengeschuifel

Anemos
0 0

Open gelijk

jenaam jefamilienaam vetjes naam toenaam beroep kleur bekennen niet afgetoetst grenzeloos afgetast neen! hou nu toch eens op ‘gij kunt tegen niets gij’   we tuigen de schandpaal op voor hen voor ieder vijf minuten wat je ook deed dat niet strookte met je dronk, misschien je praatte ontdubbeld gleed uit plat op je kont je vloog neen zei je ja ik weet het niet je zei stop en wotdefk   iemand schermt met recht op weten te grabbel publiek privé het kan me wat klikken luidkeels roepen ‘gij kunt tegen niets, gij’   ‘we moeten op’ fluister achter de schermen de volgspot blikkert ‘we moeten op’ zonder generale

Adelin Perdu
4 0

Stuw

Je naam fluistert Als geritsel van het blad   Zou ik mezelf uitgommen Elke dag opnieuw   Met elke veeg een zucht Haal ik je aan   Om mij zoek te weten in het glissando van je vuur stuw je in stilte en droeve oogopslag mijn wil

Adelin Perdu
4 0

Na-akt

naakt wil ik slapen terwijl de stroom fluistert dat de nacht wassing brengt   naakt wil ik je honger scherp voelen prikken als ongekamde wol   als dan je woorden woede klieven opgeruimd netjes staat   naakt wil ik je honger gulzig in het donker tot het rijm verwatert de dag weer breekt

Adelin Perdu
6 1

waar

waar zijn alle stemmen als andere kleuren in steengrijs betonnen bunkertjes nagels krassen aan muren bespuwd beschimpt bekakt na levens in de luwte onder witte wetten   waar zijn alle stemmen volzinnenvol ethiek verbijstering woede pijn niet met ons kom voor zoete thee veeg je voeten en geen fratsen  

Adelin Perdu
5 0

blindelings

kan ik blindelings vertrouwen   in zwijgen   als hardsteen uit vorstelijke grond   wil ik tussen de japen   geheeld maar niet vergeten plaats maken voor vers cesuur vliesdun pantser dat er nooit een was   kan ik op tast stappen tussen scherf en gruizel op tast en gevoel naar catharsis   strijd ik op scene val ik liever dood dan diep te kerven te willen helen uit grote nood

Adelin Perdu
6 0

Hiep hiep Corona, hiep hiep Hiroo

Net als luitenant Hiroo Onoda Op zijn stille Zuidzee eiland   Jarenlang bleef denken dat Zijn oorlog nog steeds gaande was   Zo wil ik misschien wel post corona Verzaken aan wat dan weer mag   Oh ja, ik hou van festivals en reizen Maar t voelt bij wijlen als een plicht   Kwalitatief elk moment vullen Liefst ook sociaal, nog zo'n must   Dus laat alles nog maar even zo... Zodat ik 'alleen' ... wandelen kan.   https://bijzonderdoodgewoon.home.blog/?fbclid=IwAR0mVRHxJJmcl5VTczB8nbtNEmaFNFYOb8vEU9T4lrXCDkROClOEbWL104I

Bijzonder doodgewoon
7 1

Kroonluchters

  Mijn vader treft een gestrand vuurgoudhaantje                                                                           op de getrommelde kleiklinkers van onze oprit                                                                        naar de loods waar hij vogelkrullen beschildert.                                                                              De rode glanslak schrikt hoogvliegers af als er                                                                              te veel spanning in de lucht hangt.                                                                                              De luchtacrobaat rust op een zakdoek met                                                                        opgedroogde tranen in de koffer waar we                                                                                onze klikmomentsleutel van roestvrij staal bewaren.                                                                    In geval van nood kan de sleutel hartkamers                                                                          achter gesloten deuren openen.                                                                                      Avondrood vlindert rond als we verder niets                                                                            meer vinden wat niemand nog weet.                                                                                          Het verloren gewaaid pluimgewicht                                                                                      nodigt blinde vlekken uit om                                                                                                  boven bladspiegels op te duiken.

Evie Vallet
14 0

Sterretje

sterren zijn er altijd ook al zie je ze niet ze hebben menig hart verblijdt  en troosten bij verdriet kijk naar het sterretje in de lucht laat een diepe zucht doe je ogen toe misschien lacht het je toe

Rosie DW
8 1

een reis door mijn gedachten

Een reis door mijn gedachten   Een storm komt voorbij Een waas voor mijn ogen Even weet ik niet meer wat te geloven een zee vol emoties angstig verdrietig verward maar plots vind ik rust; een oase van kalmte ik hou me vast aan die ene gedachte ze doet me geloven dat alles te redden valt niet alles slecht is of in elkaar lijkt te storten   een traan glinstert en baant zijn weg naar beneden een ontlading van emoties vreemd mooi overweldigend maar vooral dat ene tikje op mijn schouder dat me vertelt:   Jij bent ook maar een mens Die reist door zijn gedachten.

Lieke
10 0

Trapeze

Boven me hing ze, sierlijk dansend. Ik deed alsof ik geen hoogtevrees had. Elk moment kon ze naar beneden vallen. Ik meer bezorgd dan ze zelf leek te zijn. Ze danste boven me uit. Haar vingers omklemden de baar van de trapeze.

Anna De Kinder
8 0

Doorgetrapte liefde

Doorgetrapte liefde Hoe wij zoveel omwentelingenEn kracht hebben doorstaan Het vechten in weerEn wind Schelden, vloeken, tierenIk heb je altijd bemind En dan die momentStoom aflatend Nadien weerPlakken en schuren Jij mijn fietsIk laat je nooit gaan

Gal van de wal
9 0

Geduld

Potten en pannenPotten en pannenPotten en pannenPotten en pannenPotten en pannenPotten en pannenPotten en pannenPotten en pannen Nog steeds Zit ik op men honger

Gal van de wal
8 0

Huidhonger

Huid hongert Goesting giert Drang draaft Lust laait   Zin zindert Lichaam laakt Verbeelding viert Begeerte baalt   Huid hoopt Zin zucht Bezig blust Rede redt   https://bijzonderdoodgewoon.home.blog/?fbclid=IwAR0mVRHxJJmcl5VTczB8nbtNEmaFNFYOb8vEU9T4lrXCDkROClOEbWL104I

Bijzonder doodgewoon
15 0

éénrichting

Wachtendoe jeen je hoopt dat het wat uitmaaktals uitgerekt geluk dat dringend ergens moet zijn De woorden rafelend uit het hoofdte grillig om te verwaarlozenmaar te dun om je te omarmenprobeer je te verlangennaar een begeertedie nooit de jouwe was Beschaamd en vroom Devotie is van alle liefdesdegene die werkt Éénrichtingsverkeer is makkelijker te dragendan een last van lust.

lisa ozemoya
4 0

~~~~

      Teken mijn portret lijn per lijn.   Teken me zoals jij me ziet,   mijn ogen, mijn tranen,   mijn wanhoop, zie je ze?   Teken me tot het papier   scheurt en kus me.

B.P. Arend
14 0

Marie

In je huis, Guus waakt een hond en ook een kat   Maar wel een dolle weerwolfskat die zo snoezig is   Dat elke indringer, bandiet of piraat   Met een enkel ooggebaar zich terug in de armen van zijn moeder praat   Vervolgens veegt de pluizige staart het huis schoon van dromend ongevaar

Simon Sileghem
37 0

hoop

Je kan hopendat mag Maar vergeet nietje dagen te vullenmet honger naar het leven Een gelukskoekje kan niet zijnwat je ogen belusten, een refrein dat telkens weerparodieert. Teveel suiker doet je smelten in de regen.  

lisa ozemoya
6 0

halte

tussenstop, plaats waar de toekomst uit noodzaak aarzelt je wil spant zich aan, wachten een kunst die oefening vraagt hoe je ook tuurt, de verstrekstaat blijft zeggen: dit is jouw tijd je keilt kringetjes in de dag met wat losse gedachten straks nadert vermomd als vermoedeneen mogelijk vervolg zien ze jou staan? bestaat jouw doel eigenlijk wel en heb je de moed? elke chauffeur wil eerst het antwoord dan pas kom jij

jacob leeuwenhuis
1 0

Rapsodie

wij waren weer dat zwerfkindje raapt een kei op, stopt hem in mijn zakik weet dat hij geluk zal brengen.  - vier uren eerder een snelle tong snijdt me de adem afik zing in toonaarden die ik niet kentot jij komt, en ikeen fladderende vlinder in mijn mondin alle talen slechts kan zwijgen. jouw glimlach spreekt boekdelen, terwijlhet orkest in de achtergrond blijft spelen.

Dirk De Gezelle
34 1
Laad meer ...