Ovane

Gebruikersnaam Ovane

Opleiding

Publicaties

Prijzen

Teksten

De wet van Ohm

Jij bent mijn spanningsbron, de resiviteit op mijn zenuwbanen. Jij brengt mijn bloed tot aan het kookpunt maar je bent evengoed de lichtbron in m’n leven.   Jij bent de schakelaar van mijn levenskring, de tegenpool van ons magnetisch veld.

Ovane
10 0

Een leven lang

De weg naar onze dromen is een toewijding van een leven lang. We zullen moeten werken om er te komen met een wederzijds belang.   Laat de liefde door onze aderen stromen, een onuitputtelijke energiebron. Zo zullen onze wildste dromen uitkomen, de dromen waar onze liefde mee begon;   Zij aan zij een leven lang, liefde van wederzijds belang.   En tijdens de arbeid aan onze levensweg, zij aan zij de toekomst tegemoet. Is onze liefde de verbindingsweg waar het probleem de oplossing ontmoet.   Een toewijding van een leven lang, niet aan de weg maar aan elkaar. Aan een liefde van wederzijds belang, onze dromen zijn steunpilaar.

Ovane
0 0

In uw armen

Ik wil in uw armen vallen alsof het de enige plek op aarde is, de plek waar ik herboren ben.   Daar wil ik luisteren naar de stilte, gerustgesteld worden door uw vingers door mijn haren. Ik wil luisteren naar het slaan van uw hart dat me vertelt dat het tijd is om terug te leven.   Ik wil in uw armen schuilen, van de regen die uit mijn ooghoeken valt, met zijn zoute nasmaak in mijn mond.   Ik wil in uw armen vallen om te weten dat het goed komt.

Ovane
0 0

Gerehabiliteerd

Ik ben gerehabiliteerd. M’n vandalenstreken zijn afgeleerd. Tijdens de donkere dagen, heb ik wel wat mensen hier en daar bezeerd.   Ik had het besef niet om het te vermijden, dus al wie wil, die mag, het mij een leven lang verwijten. Maar laat het licht dat nu over mij schijnt u behagen en wie wil krijgt mijn excuses, eender wie die het durft te vragen.   Ik heb lang spijt in m’n hart gedragen maar ik heb de moed gevonden om te leven zonder klagen. Laten we vanaf nu het beste mogelijke ervan maken en alles wat is geweest, laat het verdwijnen in gedane zaken.

Ovane
0 0

Skydiven

Ik hunker naar een connectie dieper dan de Wifi. Ik hunker naar progressie die niet komt van een swipe of een andere social hype.   Onze ogen scannen, spreken boekdelen. Maar dat helderblauwe maakt geen verbinding. ‘Hallo’ als code om te connecteren maar we draaien met onze duimen. Dan zullen we het maar langs facebook gaan proberen om onze sociale kringen te verruimen.   We spreken met de vingers, we verdrinken in een filter op een scherm. We vullen leegte met bedrog en bedrog vult ons met leegte. We skydiven naar het wereldwijde web met een telefoon als valscherm. En er is nooit een sprong gemaakt.

Ovane
0 0

Leed

In mijn ogen wordt gekeken. De kleur ervan, veelvuldig vergeleken. Gevuld met tranen, de uitmonding van mijn verdriet. In mijn ogen wordt gekeken maar niemand die het ziet.   Het gewicht ervan wordt afgewogen, door vergelijking met mijn zonneschijn. Maar u bent niet de maker van mijn regenbogen, mijn geluk en mijn leed zijn allebei van mijn.   Uw ideeën over de oorsprong van mijn verdriet, doet de waarheid van mijn gevoelens niet teniet. In mijn ogen wordt gekeken maar niemand die het ziet.

Ovane
0 0

Eenzaamheid

Ja, ik weet het, mijn hand is al lang niet meer zo vast. Maar het is van een formaat dat perfect in het jouwe past.   Mijn armen lijden aan een constant beven. Maar je hoeft ze niet te mijden, ik kan je nog omarmen en je warmte geven.   Ik krijg wat extra zorgen, denk niet dat ik dat niet weet. Kan je komen morgen? Ik heb een heleboel te vragen voor ik het weer vergeet.   De boodschappentas wordt zo zwaar te dragen en ik ben niet meer zo goed te been.   Dus kan je morgen je moeder komen halen? Ik moet nodig naar de winkel en dat kan ik niet alleen.

Ovane
0 1

Onder constructie

Naar aanleiding van gedichtendag, neem ik een pen en schrijf, als het mag; zonder bezwarende kritiek.   Mijn vocabulair had namelijk een werkongeval tijdens het maken van de zinsbouw. Hij ligt in de grammatica kliniek en we hopen dat hij spoedig herstellen zal.   Maar laat de woorden toch een plaats nemen, ookal zijn ze niet allemaal juist geplaatst. Neem wat meer uitzonderingen op de regel en u zal zien, u staat mooi verbaasd.   Van hoe mooi uitzonderingen kunnen zijn, een kleurenpalet, diversiteit in groot en klein. Het hoeft niet allemaal netjes gesorteerd ookal is het ons zo jong geleerd.   Want wie stopt met maken van onderscheid is een vrijheidsstrijder want hij bevrijdt, van onderscheiding waaronder men lijdt.

Ovane
0 0

Ontbijt

Open je armen, sta mij toe. Meer dan enkel jouw lichaam te verwarmen, dit is uitputtend en ik ben moe.   Liggend op jouw bed gedrenkt in lust. Maar ik heb uit liefde thee voor jou gezet.   Waarvan we samen kunnen drinken en dieper in mijn toekomstdromen kunnen verzinken.   Om de lakens te verschonen, om verder dan uitputting uit te komen. Want een ontbijt is openbarend   en na een nacht van lust, liefde verklarend.

Ovane
0 0

vraagteken

Iets roept tot mij, een stem dat ik niet herken. Mijn wereld nog zo klein toch groot genoeg, ik weet dat ik verdwaald ben.   In alle mogelijkheden alles te kunnen zijn. Verleden, heden, toekomst. Iets roept tot mij om te zijn. Vrij   van rede, vrij van schuld. Iets roept tot mij, iets onvervuld. Maar ik ben onwetend aan het vraagteken vastgeketend.

Ovane
5 0

sprookjes

Hoe wij mensen leven, holend sprookjes achterna. Hoe wij alles van onszelf geven aan die naïviteit uit het geloof dat sprookjes bestaan.   We geven het beste van onszelf, met het slechtste blijven we zitten. Door mensen verzinsels sinds een jaar of elf, realistisch en als waar te beminnen.   En als het glazen schoentje toch niet paste,  holde we het roosje maar achterna.   Het wordt tijd te beseffen,  dat we allemaal schone slapers zijn  en dat geen enkel sprookje echt bestaat.  Maar onze naïviteit sleept ons mee   en niemand weet naar waar het gaat. Witte paarden en prinsen zijn in aantocht, kijken schoonheid aan en hun ziel verkocht.   Aan de leugens die achter schoonheid schuilen, trouwjurken, trouwfoto's, schone schijnen. Het leven is geen sprookje, toch niet zoals verteld.   Maar laten we het toch maar blijven geloven, zo word ik misschien toch nog iemands held.

Ovane
0 0

De zee van ongekende diepte

Met de rug ligt ze naar mij toegekeerd, de zee van ongekende diepte.   En ik voel de aanwezigheid van haar golven van vragen. Storm in aantocht.   Opgesloten in een sneeuwbol. En ik weet, te hard schudden; Breekt het glas.   Dus ik kijk, ik voel en ik lees de rug van een gesloten boek, de zee van ongekende diepte.

Ovane
0 0

Volgelingen van onwetendheid

De wereld is bezaaid met klanken maar geen woord werd er geoogst. We hebben het aan onszelf te danken, dat er op onwetendheid wordt getoost.   Woorden herleid tot klanken, door de mens gehoord. woorden door hun klanken, van betekenis beroofd.

Ovane
0 0

Zin

Mijn woorden ze leven hier, ook zij zoeken naar de zin   maar komen nooit tot op het punt.

Ovane
0 0

Stoelendans

Identiteit gestoeld op moraliteit.   Ons leven is een stoelendans. Een groeiproces tot de laatste stoel.

Ovane
21 0

Gestationeerd

Onze waterzuiveringsstations gevuld met tranen. Verdriet gestationeerd, wagons gevuld met leegte.   Door de straten galmt het bijhorende gesnik, door het toedoen van mensen die een urinoir als mond dragen, jullie allen gun ik van harte; de pedagogische tik.   Net als de trein, banen wij een weg door het leven. Al dan niet voorbestemd, dat laat ik in het midden. Maar we sleuren allen wel iets mee, eerste klasse een aktetas, de “tweederangs” zit door hun in zak en as.   Maar we worden allemaal gestationeerd, in hetzelfde station. Het is zoals het is, wensend naar hoe het anders kan. De wereld is geteisterd met vreselijk gemis.

Ovane
0 0

Worstel, vecht

Al wie op zoek is naar de zin, je vindt het in de geest. Heilig of niet, keer erin, worstel met het beest.   De bepaler van uw lot. Die met vol genot, de angst in uw ogen schrijft, waardoor uw lichaam steeds verstijfd.   Ga niet zomaar liggen, worstel, vecht. Het is uw recht, het uitdrijven van zijn wortel, ontbindt u van wat hij zegt.   Worstel, keer in de geest, vecht, daar vindt u de zin. Waardoor niemand nimmer ooit nog, zijn angst in uw ogen leest.

Ovane
0 0

Maan

Laat mij op verkenning gaan over jouw schaduwzijde over dat deel dat je wil vermijden ik ben er zeker van dat ik versteld zal staan.   Wees gerust, ik kom niet om te bekritiseren, wat jij van jezelf niet graag ziet.   Ik kom om te begrijpen, dat deel van je, dat deel van je geheel is, wat je niet aan de wereld wil laten zien maar wat al zo lang in je zit te rijpen.   Ik kom om van je te houden, van elke zijde die jou jou maken, ook van het deel van je geheel dat je ontkent.   Ik kom om van je te houden van alles wat maakt wie dat je bent.   Laat mij degene zijn die jou als geheel en niet enkel jouw licht erkent.

Ovane
0 1

De vier seizoenen van Vivaldi

De bloemen zijn weeral aan het verwelken. We hebben ze nochtans water gegeven. Ik kijk naar het treuren van de kelken, dat brengt de herfst met zich mee.   De regen klopt alweer op de ruiten, ze zijn dat gedonder beu. Misschien moeten we hen binnenlaten? Er zijn al te veel tranen gelaten.   Vanmorgen schoof ik uit, over de nevel van mijn gedachten. Want die blikseminslag van toen, is nu de mist, in de koude winternachten.   Ik mis de kleuren van die lente, de opgeheven kelken, toen ze de warmte van de zomer nog kende. Wat er allemaal stierf in mij.

Ovane
0 1

Eendracht maakt vrij

De grootmoeders van onze moeders. Hebben hier gestreden, de stilte weggedreven. Voor gelijke rechten voor de vrouw.   De vaders van onze grootvaders, hebben hier gevochten. Tegen de dictatoriale praktijken, dat nazi-Duitsland van hen verzochten.   In onze tijd, door onze straten. Marcheren de eenmansleger soldaten.   Gedreven door het ik, in conflict met het jij. Hunkerend naar verandering.   Maar enkel als we strijden als het leger des wij. Bereiken we het wederkeren, van de verandering van het tij.

Ovane
26 0
Laad meer ...