Sara Bossers

Gebruikersnaam Sara Bossers

Teksten

De onderschatte risico's van thuiswerk

België: het land van melk en honing. In dit land kan je vanuit je luie zetel werken en toch geld verdienen. Thuiswerk wordt dan ook steeds populairder. Het kent nog veel andere voordelen. Zo vermijdt je ’s ochtends de ellenlange lange files en kan je tijdens je middagpauze al aan die eindeloze stapel strijk beginnen. Toch loert er vaak een vergeten risico om de hoek. De werkpost op de bedrijfslocatie is doorgaans voorzien van instelbare apparatuur om de ergonomie te verhogen. Dit ontbreekt wel eens op een thuiswerkplek. Waarvoor moeten we opletten en wat zijn nu eigenlijk de verplichtingen van je baas bij thuiswerk? De tijd tikt Een nieuwsgierig musje gluurt door de keukengordijntjes. Het is 8 uur in de ochtend en je zit nog rustig te ontbijten in je pyjama. De laptop staat mee op de keukentafel. Vandaag werk je van thuis uit. Zonder je zorgen te maken, begin je je dagelijkse mails te lezen. Tussendoor doe je wat telefoontjes. Ook de tsunami aan administratieformulieren is weggewerkt. Voor je het weet, is het half 1. Tijd voor de middagpauze. Al die tijd heb je gewerkt aan de keukentafel en zat je op je houten keukenstoel. Is dat dan een probleem? Toch wel. Mensen die dit regelmatig doen, hebben een verhoogd risico op gezondheidsklachten. Terug naar de bron In 2005 werd er een CAO ondertekend dat zegt dat een werknemer wekelijks maximaal drie dagen mag thuiswerken. De thuiswerker geniet ook dezelfde rechten als vergelijkbare werknemers die op de bedrijfslocatie werken. Je thuiswerkplek moet in principe in orde zijn met de wetgeving rond beeldschermwerk. Volgens deze wetgeving is het aan je baas om de gepaste apparatuur te voorzien zoals een computer of laptop, een bureautafel, internet, etc. Het inrichten van een ergonomische werkplek kost zo’n €2000 tot €3500. Wanneer de werknemer hier zelf voor zorgt, kan hij een onkostenvergoeding krijgen.   Opgepast! In de praktijk stelt je baas zelden meubilair ter beschikking dat aan de normen voldoet om thuis te werken. Zelfs wanneer hij of zij dit wel doet, kiest de vastgeroeste thuiswerker nog al te vaak voor het werken aan de keukentafel of in de knusse zetel. Werken aan je keukentafel is wel gezellig, maar allesbehalve ergonomisch. Wanneer je dit vaak doet, ben je een vogel voor de kat. Mogelijke gevolgen hiervan zijn onder andere muisarmen, ontstoken schouders en nekklachten.   Als preventieadviseur en werkgever is het belangrijk om aandacht aan de thuiswerkplek te schenken. Zo kan je gezondheidsklachten bij je personeel voorkomen. Het inruilen van de keukentafel en de houten stoel voor een degelijke bureau en bureaustoel zal leiden tot een productievere thuiswerker. Wat op zijn beurt het bedrijf alleen maar ten goede komt.       Een handige tip!              Stel een checklist op en vraag aan de werknemers om deze te gebruiken om hun thuiswerkplek te beoordelen. Op die manier kan je nagaan of de werkplek voldoet aan de ergonomische eisen. Je kan eventueel ook vragen om een foto van de werkplek te maken.

Sara Bossers
0 0

Stemrecht vs. stemplicht

De samenleving is een kluwen. De wereld is een grote bol wol en iedereen lijkt de draad kwijt te zijn. Grijpen mensen daardoor naar een houvast? Ik denk het wel. Mensen gaan in onzekere tijden op zoek naar het herkenbare, de gewoonte. Zo stemmen veel mensen steeds op dezelfde partij, vaak uit traditie of ‘omdat de meerderheid erop stemt’. Waarom denk ik dat? Maak kennis met de 18 – jarige Sara. Ze is net meerderjarig en kan vanaf nu dus ook gestraft worden als volwassene wanneer ze iets mispeutert. Ze mag alcohol en sigaretten kopen. Sara mag ook zelf beslissen of ze nog wil studeren. En nog iets: bij de volgende verkiezingen moet ze naar het stemhokje. Eigenlijk wilt ze dat niet. Ze weet niets van politiek, dus ze stemt dan maar voor dezelfde politieke partij als haar ouders. Dat zal wel een veilige en goede keuze zijn. Of toch niet? We zijn vijf jaar later en ik stoor mij mateloos aan mensen die stemmen op een politieke partij, zonder te weten waarvoor de partij staat. Ik heb de kans gekregen om verder te studeren. Op 18 – jarige leeftijd koos ik voor de opleiding ‘Sociologie’. Dankzij die opleiding kreeg ik meer kennis over onze maatschappij en de politiek. Veel vragen en onduidelijkheden kregen een antwoord. Wanneer ik vandaag de dag in mijn omgeving rondvraag hoeveel mensen het partijprogramma hebben gelezen van de partij waarop ze gestemd hebben bij de vorige verkiezingen, is het antwoord vaak “daar ga ik mij niet mee bezighouden”. Kost dit dan zoveel moeite? Begrijp me niet verkeerd. Niet iedereen hoeft dezelfde ideologie te hebben. Meningsverschillen mogen en moeten bestaan, maar ze moeten wel gegrond zijn. In welke mate heeft democratie nog een waarde als de mens een angstig gewoontedier blijkt te zijn? Bestaat er een draagvlak om eens na te denken over het voorstel om stemrecht te reduceren tot stemplicht? Dit systeem bestaat trouwens al in veel landen. Op die manier zullen misschien enkel mensen gaan stemmen die een bewuste politieke keuze hebben.

Sara Bossers
0 0

Veilig gedrag: bestraffen of belonen? Enkele praktische handvaten

Het is een vaak voorkomende vraag: moet een werkgever opteren voor het belonen of het bestraffen van gedragingen om tot veilig gedrag te komen? Volgens de laatste psychologische inzichten is het beter om te kiezen voor beloningen. In dit artikel worden enkele praktische voorbeeldtoepassingen meegegeven voor werkgevers, preventieadviseurs, etc. om veilig gedrag te stimuleren.   Straffen is een optie, belonen werkt beter Om een beeld te kunnen schetsen van de impact van straffen en belonen, moet worden teruggegrepen naar de theorie van operante/instrumentele conditionering. Het uitgangspunt van deze theorie is dat gedragingen veranderen op basis van de gevolgen die ze hebben. Gedragingen die een voldoening als gevolg teweeg brengen, zullen vaker, sneller en efficiënter uitgevoerd worden dan deze die onbevredigende gevolgen teweeg brengen. Een straf kan ervoor zorgen dat een werknemer op de vingers getikt wordt, waardoor hij of zij het gedrag in de toekomst vermoedelijk niet meer zal vertonen. Dat is positief, maar een straf heeft ook een onverwachts neveneffect, niet op de werknemer maar op de leidinggevende. Deze zal namelijk leren dat straffen effectief is en dus treedt bij de leidinggevende ook conditionering op. Het gevaar is dat de leidinggevende de straffen ook zal toepassen in andere situaties die misschien minder ernstig zijn. Daarnaast dwing je met negatieve sancties de mensen om op te houden met een bepaald gedrag, maar je reikt hen geen nieuw, veilig gedrag aan. Dit is wel het geval bij beloningen.   Een effectieve straf Een straf moet tevens aan verschillende voorwaarden voldoen om effectief te werken. Ten eerste moet de straf intensief genoeg zijn. Toch mag de straf ook niet te zwaar zijn om te voorkomen dat het leermechanisme door emotionele inferenties wordt geblokkeerd. Daarnaast is het belangrijk om de straf snel te geven, zodat de link tussen het ongewenste gedrag en de straf wordt gelegd. Ten derde is de consistentie van belang. De straf moet elke keer toegepast worden wanneer het ongewenste gedrag zich voordoet. Tot slot moet de straf gepaard gaan met het tonen van het gewenste gedrag.   Praktische voorbeeldtoepassingen Om toekomstig veilig gedrag aan te moedigen binnen uw onderneming wordt in de eerste plaats aangeraden om te focussen op positieve bekrachtiging. Indien een werknemer goed werk heeft geleverd, is het de taak van de leidinggevende om zijn waardering te uiten, zodat de werknemer in de toekomst zijn best zal blijven doen. Allereerst kan het al effectief zijn om een veiligheidssuggestie – box te plaatsen in de onderneming. In deze doos kunnen werknemers zelf suggesties doen om de veiligheid in het bedrijf te verhogen. Het uitdelen van financiële bonussen voor veilig gedrag blijken niet altijd effectief te zijn. Uit onderzoek blijkt namelijk dat dit kan leiden tot een daling van de intrinsieke motivatie van de werknemer. Daarnaast zit er vaak ook een langere periode tussen het gedrag en de financiële beloning. Er wordt daarom best gekozen voor immateriële beloningen. Een compliment geven voor het dragen van een helm kan dus effectiever werken dan aan het eind van het jaar een bonus te geven. Een andere mogelijke methode om veilig gedrag te motiveren, is een beloningsprogramma met de naam ‘veilige werkdagen – programma’. Dit houdt in dat een groep werknemers een beloning krijgt wanneer ze bijvoorbeeld 100 veilige werkdagen bereiken. Toch is het belangrijk om in het programma ook aandacht te besteden aan een belangrijke valkuil. Zo zal een werknemer op die manier minder gemotiveerd worden om blessures of arbeidsongevallen te melden. Als één werknemer gewond is, verliest iedereen de beloning. Sensibilisering is hier dus een belangrijke factor. Een derde mogelijkheid is werken met de benoeming van ‘(veiligste) werknemer van de maand’, gepaard gaande met een eventuele beloning. Dit zal resulteren in het feit dat de werknemers verder gaan dan hun aanvankelijke werktaken om te streven tot deze benoeming. Een vierde concrete praktische toepassing is een ‘safety creditcard’. Elke werknemer krijgt zo’n kaart aan het begin van het jaar. De werknemers kunnen punten verdienen voor de creditcard, uitgereikt door de werkgever of de preventieadviseurs, indien hij/zij veilig gedrag vertoont, een maandelijkse veiligheidsvergadering bijwoont, periodieke veiligheidscontroles uitvoert van de omgeving, werkapparatuur en bepaalde werkmethoden, etc. Aan het einde van het werkjaar mag iedere werknemer een prijs kiezen, naargelang het aantal punten er werden verdiend op de creditcard. De prijzen kunnen bijvoorbeeld ook allemaal voorzien zijn van een veiligheidslogo (bv. een brooddoos met een tekening van een helm). Tot slot kan men ‘veiligheid – bedankingskaartjes’ uitreiken. In de onderneming kan een bedankingskaartje ontworpen worden dat beschikbaar is voor alle medewerkers. Dit kaartje kunnen ze uitdelen aan collega’s die op een veilige manier omgaan met anderen of werkmaterialen. Op de kaart kan aangeduid worden om welk soort veilig of zorgzaam gedrag het gaat.   

Sara Bossers
0 0