Gebruikersnaam wardsheart
Boven een bewolkte sterrenhemel weerklinken liederen in de verborgen sneeuw, een symfonie in een reis van een traan, het blad van het ros.
Ik neem je mee door de tijd Om je gedachten te laten gaan Met de wind die ik leid Hier om te kunnen verstoppen Om in je oor te kunnen fluisteren Dat je niet altijd moet luisteren Je kan mij straffen want ik zal vergeven Om het als een traan zomaar weg te vegen Wie ik ben zijn ik en jij Om niets te zijn door jou en mij Wij twee kunnen niet bestaan Door deze stilte is alles weggegaan Ik was te snel en dan te traag Om langs jouw lippen te vertellen Ik zie je graag
✨ zelfstudie ✨
1 één 1
0