Geachte heer Delaplace
Nu de campagne 'Kom van dat gat af' is afgelopen, wil ik u informeren over het ongeluk dat u hiermee over Vlaanderen hebt uitgestort. Jawel, ik besef dat het zware woorden zijn, maar ze berusten op ware feiten.
Op de twee plaatsen waar ik het meest vertoef (buiten mijn woning), meer bepaald mijn werkplaats en café De Kiezel, waren de gevolgen van die campagne niet te overzien.
Laat me beginnen met het werk. We mochten voortaan niet meer aan onze bureaus zitten, maar enkel rechtstaan. De in hoogte verstelbare bureaus werden tijdens de volledige campagne 'Kom van dat gat af' door onze technische dienst ingesteld op 'rechtstaand werken'. Ik kwam elke dag thuis met pijn in mijn rug. Ik zal u de rekening van de kinesist nog overmaken.
Daar bleef het niet bij. Een nieuw initiatief was 'weeting'. De Nederlandse vertaling is 'wandelend vergaderen', maar in het Engels klinkt dat sjieker. Dus geen 'meeting', maar 'weeting' met de 'w' van 'walking'. Afijn, er is over nagedacht. Ze vergaderen zich bij ons al een accident, nu waren ze helemaal niet te houden. En er zijn nog van die dinges.
Ik wil hier graag mijn buurman Gust citeren: “Weet ge wat Desiré, ik ben dat eigenlijk beu op het werk, al die flauwekul. Van teambuildings tot workshops en wandelend vergaderen. Het is allemaal 'zever gezever', om de woorden van een groot filosoof te gebruiken. Ze moeten me gerust laten. Dat ze me gewoon laten werken. Ik heb vaak zin om te zeggen: 'Weet ge wat? Kust mijn gat', maar een mens moet beleefd blijven.”
Weet u wat het strafste was, meneer de CEO? Zelfs op de toiletdeuren hadden ze stickers met 'Kom van dat gat af' gekleefd. Om ons erop attent te maken dat we niet te lang op de pot mochten zitten. Het gerucht ging dat de gezondheidsmedewerker zelfs op de toiletdeur ging kloppen als je er te lang zat.
Daarbij komt dat ze op de plek waar ik kom om me te ontspannen, ook meededen. In café De Kiezel waren alle cafétafeltjes vervangen door partytafels. Maar het ergste was Marcel van den Boks. Je kan in De Kiezel zelf plaatjes draaien via een laptop en Spotify. Hij heeft voortdurend 'Kom van dat dak af' van Peter Koelewijn opgezet, waarbij hij, met de broekspijpen omhoog gerold, telkens 'Kom van dat gat af' lalde. Ze hebben hem van de computer moeten sleuren.
U zal moeten toegeven dat de campagne niet heeft geleefd. Toch niet bij het gewone volk. Ik hoop dus ook van harte dat het bij één editie blijft. U kan de bedenker van de campagne misschien een trap onder zijn gat geven.
Ik hoop alvast dat ik u met deze argumenten heb weten te overtuigen.
Ondertussen verblijf ik, met de meeste hoogachting,
Désiré Dinges