Net nu het hoogzomer is, stormt de herfst onaangekondigd het leven in, ontneemt jullie het licht en valt het verdriet als roodbruine herfstbladeren de kamer in. En nog en nog en nog. En net nu het hoogzomer is. We zoeken woorden als zijn het warme jassen, een sjaal misschien, of dikke kousen, want wat kunnen we anders nu we weten dat de koude nog even zal blijven. Hier zijn mijn woorden, het zal geen zomerwarmte zijn, maar hier zijn mijn woorden. Misschien kleine vuurtjes tegen de ijzige koudepijn.
Delen
Reacties