bestaan

30 mrt 2023 · 1 keer gelezen · 0 keer geliket

bestaan

daar ging mijn rots mijn hoop mijn uitzicht

op de grond lag het verspreid als het niets

voor dat niets had het gewillig bestaan

me even toezwaaien me uitlachen willen

snel de rug toekeren mee lag ik op de grond

mijn leven zag ik erin plakte mijn hoop

uitgeschud wist ik het even niet op te rapen 

mocht niet eentweedrieregel sprak op stoep 

van tel als naar oneindige riep het me terug 

vrijwarend van schuld gewoon mis ging het 

het hoorde zo ik slikte kort wou schreeuwen

stampen slaan die stoep verrot vunzig spugen

mijn vijand mijn afgunst borrelde hoog

bijna wou ik stoep nooit nog zien die rug

de vrijwaarde tel eindigde bij mijn trots

ik wou niet langer dragen ook geen schuld

dat uitzwaaien tot niets werd niet mijn rots

ik benodigde andere branding genoeg ruggen

hadden me verbijsterd in me plakte nog hoop

wilde weg bood maar een misschien uitweg

elke afgunst schudde me uit het niets bestond

ook de eentweedrieregel mezelf raapte ik wel op

ik wilde bestaan niet verrot verspreid op stoepen

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

30 mrt 2023 · 1 keer gelezen · 0 keer geliket