Beste Jeroen
Het was weer zover. Ik neem je niets kwalijk, maar je bakt ze soms wat bruin. Pas op, ik ben je grootste fan. Zo heb ik al eens staan zwaaien voor het raam van je studiokeuken in de Schrijnmakersstraat in Leuven. Toen het op tv kwam, had ik nogal bekijks in café De Kiezel.
Naast ‘Dagelijkse Kost’ was ik ook fan van programma’s zoals ‘De mosterd van Meus’ en ‘Goed volk’. Zo zal ik je reis naar Japan niet snel vergeten, toen je voor een groep sumoworstelaars mosselen met friet bereidde. Of de bouchée à la reine voor de vier vrijgezelle broers in Frans-Vlaanderen. Historische televisie.
Voor mijn moeder en mezelf was het dagelijkse kost om je kookkunsten te aanschouwen. Dankzij jouw gerechten kwamen er verhalen van vroeger naar boven. Nu mijn moeder er niet meer is, zijn dan dubbel mooie herinneringen.
Maar terug naar de reden van dit epistel. Nadat witlof met ham en kaassaus werd uitgeroepen tot ons nationaal gerecht, deed er zich iets voor in de buurtsupermarkt. De dag erna was er geen enkel strookje witlof meer te vinden. Hetzelfde heb ik al eens meegemaakt toen je kabeljauw met spinaziepuree en dijonaise op het menu had staan. Werkelijk alle kabeljauw en spinazie was uitverkocht. En er zijn nog van die dinges geweest.
Terwijl ik dus hopeloos op zoek was naar witlof, zag ik Leon Légume bij de appels staan. Hij draagt altijd een grijze stofjas en kijkt boven zijn leesbrilletje uit. Hij is er de verantwoordelijke voor het fruit en de groenten. Zijn echte naam is trouwens Leon De Smet, maar iedereen kent hem als Leon Légume. Een kwalijk kenmerk van hem is dat hij durft overdrijven. “Helemaal niks Désiré, echt geen velleke witlof meer”, zei hij. “Het is natuurlijk de schuld van dieje tv-kok uit Leuven. Ik zal zelfs meer zeggen. Ze hebben hier gevochten voor het laatste witlof. Het was zo erg dat ik de politie heb gebeld. Toen de wijkagent ze eindelijk uit elkaar kreeg, vroeg hij of er toevallig nog wat witlof was.”
Ik zei het al, Leon Légume kan geweldig overdrijven.
Maar ik zou je willen vragen om voortaan de supermarkten te waarschuwen bij het maken van een bijzonder gerecht of iets dat in de kijker staat. Kwestie van dat ze extra voorraden inslaan. Dat moet in deze digitale tijden toch lukken.
Dat gezegd zijnde, wil ik nog kwijt dat je me elke dag gelukkig maakt met je stoverij en toverij in de keuken. Zonder overdrijven.
Ondertussen verblijf ik
Met de meeste hoogachting
Désiré Dinges