Ja. Het is gewoon. In het verleden ontstaan.
Maar ik had geluk. Ik zat op school met echte muzikanten, rode zebra's, jongens die bommenwerpers vouwden, meisjes van wie ik dacht dat ze gedichten schreven, op eenvoudig papier.
Helaas. Wat niet lukt. Is terugkeren. Naar dat minder volle hoofd. Naar dat feestje met brave wespen op een appeltaart.
Toch moet het, Ignace. We kunnen hier niet blijven zitten. Sint-Amandus wacht en je bent al te laat.
Desnoods neem je die bange nooduitgang. Stap achterwaarts. Weer naar binnen. Alsof niets gebeurde. Niemand stierf.
uit de reeks 'Waanhoop'