Wie wil longe côter worden?
Ik vind het best goed klinken.
Het zet dan ook de toon:
voor ons geen yoga of keramiek.
Wij wandelen in de branding!
Op borsthoogte dan nog.
Waar ons hart de zee voelt bonken,
de golven ons niet breken,
de stroming ons een heldenrol gunt.
Samen sterk, en dus zoek ik collega’s.
Of het niet langs de kustlijn kan?
Mijn vriendin wil droge voeten –
liever zand dat kietelend schuurt.
Ik probeer haar te overhalen.
Wil ze het leven dan niet voelen,
de zee een lesje leren,
voor ze ons kopje onder duwt.
Mag zij het strand bewaken?
Het schuim op onze lippen,
houdt zij de handdoeken droog.
