Als iemand jarig is in de joggingclub, hoort daar een traktatie bij. Onze lieve vriendin heeft dus pralines te geef. Daarmee vullen we onze mond, zo'n minuutje voor de start van het lopen... Aangezien ik allergisch ben aan hazelnoten en ik die chocolade hartjes niet wil breken, pluk ik snel het veiligste snoepje uit het doosje. Een kersenbonbon. Gehaast bijt ik in het ding, waarna het half in mijn mond, half in mijn hand ontploft. Ik wrijf de likeur-plakboel aan mijn wang, want mijn jogkleren zijn niet uitgerust om snoepplekken weg te moffelen. Ik spuw ongemerkt de pit tussen het gras en slik alles weg. Inclusief steel. De kers in de (oude) taart is een feit
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.
15 apr 2026
· 6 keer gelezen
· 1 keer geliket