Samen, maar apart.
Dichtbij en toch ver weg.
De barst werd een scheur,
de scheur een kloof,
de kloof een ravijn.
Zo diep
dat we elkaar nog zien,
maar geen van ons
de overkant durft te bereiken.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.