De zomerdagen werden korter

2 nov 2021 · 66 keer gelezen · 2 keer geliket

Toen de avondzon nog net boven de horizon kwam 
lieten we los 

Een portret in het hoofd van hoe het moest zijn 
En niet tegemoetkomen aan dat beeld 
Een kat in een zak 

Vinnigheid die opklaart bij de uitdaging van het leven 
Het levenslicht zien in de vreugde van de dag 

Een lach kristalhelder weerspiegeld bij maanlicht 
Terwijl bomen naargeestig wiegen in het donker van de nacht,
viel het glas aan diggelen

Ik koos je, sinds de zomerdagen korter werden
Met ogen, die de hemel al meermaals voor de voeten in scherven zagen vallen
Bleven we overeind staan

Tijd heelt veel
Voor jou en mij,
maar het gebroken glas
Laten we achter

En dat ene gevoel nemen we mee
Bewaard en omhuld in onze rugzak
Die we links op onze borst dragen,
als teken

Want alle ruimte die onze huiskamers mogen opvullen, laten we doorstromen van dat ene onbeschrijfelijke gevoel
Noch hoop, noch geluk
Sterker

Het is het enigste gevoel dat ons zal redden en naar betere dagen zal brengen wanneer de zon achter de wolken schuift

Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.

Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.

2 nov 2021 · 66 keer gelezen · 2 keer geliket