toen ik hier terugkwam
het was na mijn sterven
werd ik overmand
door kinderlijke vreugde
door tranen op de ramen
van stokoude nostalgie
ik heb geprobeerd
ik heb het gedurfd
opnieuw ging ik dat huis binnen
de plaats die mij vermoord had
wezens die iets voor zichzelf betrachtten
ze waren gelukkig
verdwenen of ze zaten daar
verstopt elk in hun kelder
ik denk, Dimitri
dat ik deze keer
beter minder
niet zo lang blijf
ik moet, Dimitri
eerst die trap weer op
het venster moet open
de vogels hebben trouw gewacht
kijk, Dimitri
ginds in die weide wordt gevochten
tussen lente en verdwaalde herfst
warme maanden, Dimitri, die wil ik niet
wat mij nog frisse nevel
schenken kan
is ochtendlijke
stilte die
de dood
alvast
vergeeft
uit de reeks 'Duim voor Dimitri'