Alles is grijs. De lucht in de tuin, de tuin zelf, het licht dat zwak binnenvalt in onze living, de wolken in jouw hoofd en vandaag ook die van mij. Het is het donker dat altijd weer de kop op steekt. Het put ons uit dus zoeken we zon waar die niet is. Ik slik een grote oranje vitaminepil en geef jou een kleine rode. We verdelen kleingesneden fruit in kommetjes en in mijn hoofd dreunt steeds hetzelfde mantra. Zorg voor jezelf. Voor jou gaan we een stap verder, voor jou zouden we de oranje warmte van het vuur met onze blote handen brengen, als dat de koude uit je hart en hoofd zou verbannen. We sturen je bergen zon en liefde, elke week, verpakt in een lange brief met heel veel schrijvers en nog meer lezers. Als een morsecode van lichtflitsen in de duisternis van je dagen. Wie goed kijkt, zou de hoop kunnen lezen. Toch is het altijd weer het donker dat zich tussen de liefde weet te wringen. Toch is het altijd het duister waarnaar je je richt. Vandaag is alles grijs. De lucht in de tuin, de tuin zelf en ook het licht dat binnenvalt in onze living, in ons hoofd. Vandaag is alles grijs.
Geraakt door deze tekst? Maak het hartje rood of deel de woorden met je vrienden.
Zo geef je mee een stem aan de woorden van deze schrijver.