In de spiegel staat een man.
Ik ken hem niet.
Zeker niet
zoals ik vroeger deed.
In de spiegel staat een beeld.
Ik zie hem niet bewegen,
kijk hem aan.
Hij kan er niet tegen.
Een vlaag van herkenning
maar ik begrijp niets
van wat hij zegt.
Ik beeld me in dat ze
de kamer binnenkomt,
me bezig ziet, en zegt:
"Dit ben jij,
dit ben jij nu eens echt.
Altijd met jezelf
en het verleden in gevecht."