De tijd zit mijn tand op de hielen,
maakt brokken in mijn mond.
Mijn tand heeft de tijd niet doorstaan.
Die nam er een hap uit.
Had ik minder moeten
kauwen,
achter mijn kiezen proppen,
met lange tanden eten,
op mijn tandvlees lopen.
Wil mijn kies me iets vertellen,
nu hij is uitgehold.
Ik kan erin bewaren
wat ik te lang
achter de kiezen hield.
Ook met een beet minder
laat ik mijn tanden zien,
kauw ik verder,
bijt ik
een beetje door.
