het glas is gefumeerd
rook deinst immers
nooit terug voor natte ogen
ik zou zowaar
een brillerje uitkiezen
de montuur mag zelfs
een beetje liegen
ging een winkelstem beweren
het glas is gefumeerd
alles wordt dan vredig warm
jongeman, het is echt waar
haard en kaars zij voelen dat
zij prevelen verward
adem nog een keer
die lauwe lucht verdwijnt
rook deinst immers
nooit terug voor natte ogen
druilerig
zo wordt nooit meer een dag
een uil zag het gebeuren
lang geleden
vochtig was het raam
druppels durfden rollen
naar een diep verdriet
luister toch, meneer
we hebben ze
in vele kleuren
zou dat vroom
verkooptalent vertellen
mij geloven laten
dat het inzicht
vurig rood kan worden
voel
de steun
is goed
bij alle neuzen zelfs de reuzen
zien de rampspoed komen
gelukkig hebben zij
mevrouw
en ik bedoel die realisten
reeds de visjes op het droge
terwijl
ik
dat gevoel hoe fris
condens kan zijn
nooit meer zal vergeten
bovendien
hoop
ik
oprecht
dat in die dode zijarm
nog wat kikkers zullen leven
dat die vizioenen
over waterlelies
nachtmerries verjagen kunnen
ik weet dat ook
bij nacht
dan worden zij bevrucht
het zijn
het waren
rare bloemen
toch wil ik
dat u nu kiest
op de tast zal het niet lukken
ook al koester ik die
oude vlammen
tamme eindes van de storm
dit wordt een nieuw begin
je raakt eraan gewend
de trend wil dat
het mag een beetje wild
parfum verovert dromen
sterren sparen niemand nog
alle vis is tegenwoordig
voorgekookt
de blik
wordt scheefgetrokken
door een rare drang
zonder wierook
huldigt men
hetgeen in harten smeult
en wat brillen betreft
het glas hoort gefumeerd
het hoort
ook alles wat u denkt
terwijl het noodlot
wordt verdacht
van prille vonken
ik weet dat ook, mevrouw
bij nacht
dan worden zij bevrucht
ik zou dat toch
een keertje willen
uitproberen
glas fumeren
op een kille dag
uit de reeks 'Foute titelatuur'