De schrijfcursus nam al een fraaie wending bij het tweede woord.
De schrijfdocente sprak: "Zeg mij na: het lidwoord.".
Zij moest het aangevoeld hebben dat ik een zeer potente stotteraar ben, die te dom is om te verleiden en die het daarom maar liet gebeuren op die schrijftafel.
"Het lid..." en ik stopte al want ik zag het aankomen. Het ging gebeuren. Weer dat stotteren.
"Wat, het lid? Welk lid?" zo schoot zij in een lach.
Zo is dat geboren, onze affaire, op die schrijftafel.
Schrijven kan ik nog altijd niet. Zij leert mij nu alles.
Ik dank hierbij ook de Vlaemsche Regering voor de subsidies dankzij dewelke dit mogelijk werd en zeer binnenkort, dan staat hier drie keer dank.
uit de reeks 'Hormonoloog'