We zijn tweeslachtig, kop en staart. Aan een mens krijg je kop noch staart. Tegenstrijdige vaten zijn we. En lekken maar, nu nog samen lekken.
Wie houdt die vaten eigenlijk bijeen. Tape? Koppigheid? Zwaartekracht?
Een tweeling is een ziel die in twee mensen uit elkaar spat. Mensen zijn eenlingen die dat ook eens proberen. De poging slaagt nooit, innerlijk gespleten voor het leven.
Niks zo complex als een mens.
Plus en min. Dat maakt ons plusminus, een eeuwige rekenfout. Niemand vraagt om de uitkomst. We ronden gewoon af naar mens.
Tweespaltig als we zijn.