Die broedlamp. Hij mag uit.
Binnenin leeft alles flink en dapper. Het zijn kuikentjes vol moed.
Daarenboven. Alle chocolade-eitjes in die verdwaalde paasklok zijn reeds lang gesmolten.
En Ikaros. Hij viel uit de lucht, kort naar vertrek. Er is niets ergs gebeurd.
Nog zo'n zinnetje dat graag zou willen woekeren, en ja. Het is best heet.
Vurige vlinders genieten. Het water is bang volledig te verdwijnen en roze varkentjes dragen rode jasjes wanneer ze zich buiten wagen.
Want de zon, zij moet misleid worden. De drie biggetjes, zij moeten al verbrand lijken.
Het zand, dat is onbevreesd. Immers. Zo snel ontstaat glas nu ook weer niet en zwarte piet, hij woont simpelweg in Afrika.
De historische vergissingen stapelen zich op. Moet de uil zich zorgen maken?
Zolang gin van tonic houdt, zolang tonijn zich redden kan en de konijnen elkaar vinden om in holen aan die zachte vacht te voelen.
Alles is plausibel. Ook dat een lichaam moedig is om te weerstaan aan liefde onder rode lampjes, achter glazen façades.
Niet dat ik over louche huizen mijmer wanneer ik het rode licht trotseer, en dat groen, het heeft een rare schijn.
Het droomt misschien van blauwe algen, zeeën vol met appelen die zich niet laten opslokken door storm of puur azuur.
Zeemeerminnen eten langzaam. Zelden appels. Zij stammen ook niet af van Eva.
Of toch? Was zij ontrouw? Heeft zij overspel gepleegd met een dolfijn terwijl de zeepaardjes verlegen zwegen?
De onderwaterkoets kwam aangereden, heeft Eva naar dat adembenemende, adamloze eiland gebracht, waar zij beviel van zeemeerminnen, één Neptunus.
Dat is lang geleden.
Er was eens.
Toen we nog dromen durfden van dingen die eigenlijk niet mochten gebeuren en de waarheid schaduw zocht, om niet te verdampen in de hitte van die waanzin.
En ik hoop het echt, beste kuikenkweker, hoeder van dat gele dons met witte, bruine, misschien grijze, desnoods zwarte toekomst.
Ik hoop het. Dat dit volstaat als toelichting.
De broedlamp. Hij mag uit. De eieren. Zij voelen dat. Zij leven mee met al wat zweet.
uit de reeks 'Over eelt en zurkelteelt'